Vandaag is het vrijdag maar dat is hier zoiets als zondag bij ons. Er wordt niet gewerkt. Bijna 90% van de bevolking is islamitisch en vrijdag is hun belangrijkste gebedsdag. Op de straten in de stad zie je moslims hun matten uitrollen waar ze op gaan zitten bidden. Auto’s en riksja’s worden genegeerd en aan de kant gedwongen. Niemand kijkt er van op; biddende mensen worden gerespecteerd, al leggen ze het hele verkeer plat. Bangladesh is overigens geen islamitische staat. Velen zijn trots op de seculiere staat en men is er alert op dat er geen "uit naam van Allah" toegevoegd wordt aan de grondwet.

Er wordt hier 6 dagen per week gewerkt. Zaterdag is het begin van de nieuwe werkweek. Voor zover we het hebben over de formele economie uiteraard. De informele economie is hier heel groot en wie daar in zit die let niet op werktijden. Die moet gewoon zorgen dat hij elke dag te eten heeft. In Dhaka wonen nu zo’n 15 miljoen mensen (nieuwste cijfer); zo’n 10% van het totaal aantal inwoners. Het is een immense stad. De meeste mensen die naar de stad trekken hebben niks. Velen proberen iets te verdienen met een riksja. Dhaka schijnt de meeste riksjarijders ter wereld te herbergen. Ik las ergens dat er meer dan 300.000 riksja rijders zijn: een economie op zich waarin meer geld schijnt om te gaan dan bij Biman, de nationale luchtvaartmaatschappij. Sinds kort mogen de riksja’s niet meer op de grotere wegen in de stad rijden. Door de verbanning naar de smallere straten is de concurrentie nog groter geworden dan die al was en komen velen in broodnood. De wereldbank zet nu een hulpprogramma op met microkredieten om riksja rijders de kans te geven iets anders te gaan doen. Ik vraag me af wat voor alternatieven er voor een riksjarijder zijn: die 149miljoen 999duizend anderen beconcurreren elkaars immers ook al om dezelfde boterham.

De CNG’s (de koekblikjes op gas) mogen wel op alle wegen rijden. Dat geeft nog chaos genoeg, want het zijn flexibele dingen die links en rechts langs de auto’s schieten. Deze week maakte ik al mee dat een CNG pruttepruttel stil viel op een van de drukste wegen tijdens de ochtendspits, de meest hectische tijd van de dag. Hevig getoeter en gegil rondom. We waren met zijn 3en op weg naar onze Bangla-les aan de andere kant van de stad. Dat is ongeveer een uur onderweg. Maar nu stonden we ineens zomaar ergens waar het verkeer om ons heen raasde en niemand stopte. Er zat niets anders op dan een eind te lopen tot een kruising waar we een andere CNG konden bemachtigen. En natuurlijk kwamen we een uur te laat op les!

De luchtvervuiling in Dhaka valt behoorlijk mee; niet in het minst vanwege het rijden op gas hier! Dat is nou weer eens een echt pluspunt van deze stad! Heeft iemand in Nederland dat al eens serieus overwogen?