Onderdeel van het introductieprogramma is een weekendje platteland, een bezoek aan een werkplek van een al langer in dit land verblijvende VSO’er. Ik ben met een groepje naar Sylhet geweest . Dat ligt in het noord-oosten van Bangladesh. Sylhet is de naam van één van de 6 divisies, waar Bangladesh bestuurlijk en administratief in is opgedeeld en het is tevens de naam van de divisiehoofdstad. In deze divisie wordt gas gewonnen, de enige echte rijkdom van Bangladesh. Gas voor het transport kost hier dan ook niks (iets van 5 eurocent per eenheid). Verder is dit hét gebied van de theeplantages (zie de foto van ons midden in de thee). De engelsen begonnen er mee in 1854 en voor het eind van die eeuw waren er iets van 150 plantages. Het is er een beetje heuvelachtig en de thee groeit hier goed. Op de plantages van nu werken vooral dagloners, koelies genaamd. In de praktijk zijn dat veelal minderheden, die totaal gemarginaliseerd zijn en landloos zijn. We waren op pad met een NGO die werkt met de etniese minderheid Khasi en opkomt voor hun belangen. We bezochten een dorpje van de Khasi op de grens met India.  Een arm dorpje met veel ongezond uitziende kinderen. Het dorpje ligt op een soort terp temidden van rijstvelden. Eten te over zou je denken, doch dat land is niet van hen en als ze er iets van nemen worden ze als dieven behandeld. Het land is oorspronkelijk wel van hen; ze wonen er al sinds eeuwen. Maar toen de overheid zo’n jaar of 50 geleden besloot dat iedereen belasting/huur moest gaan betalen over niet eigen grond hebben de Kashi deze procedures niet gevolgd bij gebrek aan informatie en scholing. Vervolgens werd vastgesteld dat het land niet van hen was. De huisjes liggen verscholen onder hoge betel-noot bomen (ik weet het nederlandse woord niet voor deze noot). De noten zijn een soort drug. Je eet de oranje noot alsook de groene blaadjes met wat limoen. Als je er op kauwt krijg je knalrode tanden en lippen. Het ziet er een beetje onsmakelijk uit, vind ik, maar er zijn hele volksstammen die er op leven, ook in Afrika.

Het was leuk om een paar dagen op pad te zijn en het platteland te zien; voor het eerst sinds mijn aankomst. Dhaka is de meest waanzinnige metropool waar ik ooit geweest ben. Ik heb er het gevoel dat er permanent duizenden mensen om me heen zijn én dat is ook zo. Alsof ik een film figureer. Ik kijk er mijn ogen uit. Het platteland is rustiger dan Dhaka, dat is waar, maar het platteland is niet leeg. Ik zag dat echt elke vierkante meter benut is en dat ook op het platteland óveral mensen leven in een aaneenschakeling van dorpjes en een dorp is al gauw een plek van honderdduizend mensen. Er zijn overal rijstvelden afgewisseld met rivieren. De rijst is nu oogstklaar heb ik geleerd. Dat kun je zien aan de bruinige gloed die ontstaat boven het veld. De rijst wordt dan topzwaar en valt op een gegeven moment vanzelf plat. Als dat gebeurt moet je binnen 2 dagen oogsten.