Bangladesh is een paradijs voor wie van mooie stofjes en kleurrijke designs houdt. De vrouwen lopen over het algemeen in een shawar kameez, soms in een sari. Het ziet er prachtig uit en elke vrouw doet haar best om een zo mooi mogelijke combinatie van kleuren en patronen te hebben. Een shawar kameez bestaat uit 3 delen: een broek met een heel wijd kruis, een lange tot op de knie vallende tuniek en een shawl. Het model van de broek lijkt op het eerste gezicht een raar model, maar het zit heerlijk bij grote hitte en je kunt er heel gemakkelijk mee in kleermakerszit op de grond zitten. In combinatie met de tuniek ziet het er eigenlijk zeer elegant uit. De essentie van de kledingwijze is dat je borsten bedekt moeten zijn en dat je kruis niet gezien mag worden. De shawl wordt daarom van voor naar achter gedragen; en de tuniek moet lang genoeg zijn. Die shawl hoeft niet altijd over het hoofd gedragen te worden.  Toch vind ik het nogal een gedoe, want hij glijdt telkens weg en je moet goed opletten dat hij niet ergens tussen fladdert. De combinaties worden kant en klaar verkocht maar je kunt ze ook kopen als 3 bij elkaar horende lappen en dan ga je vervolgens naar een kleermaker om iets op maat te laten maken.  Dat is wel zo gemakkelijk want de maten zijn meestal aan de kleine kant. De stad is vol met winkels en markten waar je stoffen te kust en te keur vindt. Overal kun je kleding kopen. De markten zijn hier een bijzondere belevenis. Op de New Market zie je b.v. ook hoe de stoffen worden bedrukt, beschilderd, en op allerlei wijze versierd met fantastische opgenaaide patronen of pailletjes. Over de werkomstandigheden moet je het niet hebben; het is gewoon kinderarbeid wat je ziet. Inmiddels heb ik me ook het een en ander laten aanmeten. Op de foto zie je me in lokale kledij op de VSO  welkomstparty. Omdat ik er een riksjawrijder ben heb ik hier overigens de shawl op mijn hoofd gedrapeerd. Je ziet me figureren in een klein drama geheten "sneeuwwitje en de 5 riksjawrijders", een variant op het bekende sprookje maar dan in VSO taal en stijl: een toepasselijke manier waarop we onszelf presenteerden. Het leuke van zo’n gemiste VSO groep is dat er allerlei kwaliteiten in zitten. Engelse Ollie is een geweldige taalfanaat en regisseerde in een handomdraai een hilarisch toneelstuk in elkaar. Bij de party hoorde ook dat we een schaal eten maakten van ons land van herkomst. Mijn schaal appelflappen deden het heel goed! Niet alleen omdat ze lekker smaakten maar zeker ook vanwege het woord.