Ik verdien hier ongeveer 100 Euro in de maand. Als je in Nederland zit geloof je niet dat je daarvan kunt leven, maar hier kan dat. De meeste mensen verdienen echter nog geen Euro per dag. Niet te vergeten natuurlijk dat ik feitelijk meer heb, want mijn werkgever zorgt voor mijn huisvesting. En kosten ivm ziekte worden gedekt door de verzekering van VSO. Daarnaast zijn er diverse potjes voor specifieke extra kosten, zoals de aanschaf van de hoogstnoodzakelijke spullen in huis. Huisraad is wellicht van niet zo’n bijzondere kwaliteit maar het kost dan ook heel weinig. Het leven is erg goedkoop als je je aanpast aan de levensstijl van hier. Op de markten is er genoeg fruit, groenten, en linzen en rijstsoorten in overvloed.  Ook de heerlijkste verse kruiden; ik weet alleen niet wat ik er allemaal mee kan doen. Verder is dit dé streek van de verse vis vooral garnalen. Heerlijk. Alcohol en koffie is er uberhaupt niet, dus daar kun je niets aan uitgeven! In Khulna zijn er 2 supermarkten waar het prijsniveau hoger is maar waar wat meer artikelen verkrijgbaar zijn, zoals b.v. Nescafe. Als melkdrinker heb ik het wel lastig. Ze hebben alleen maar van die pakken heel erg lang houdbare melk. Niet lekker en duur, maar het is tenminste iets. Aan de melkpoeder waag ik me niet. De overheid heeft een hele reeks merken melkpoeder laatst verboden. De yoghurt was in Dhaka lekker, maar hier smaakt hij helaas heel anders, minder dus. Over het algemeen vind ik de kwaliteit van de producten in die supermarkten laag, maar ik kan niet goed onderscheiden wat echt rotzooi is. Een blikje tonijn is toch overal ongeveer hetzelfde zou je denken, maar wat ik hier aantrof vond ik niet te eten. Mijn warme maaltijd nuttig ik op het werk. Ik eet tussen de middag mee met de pot; dat is gewoon een kwestie van aanschuiven aan de lange tafel. Daar kom ik dan weer andere medewerkers tegen, wat een belevenis op zich is. Er wordt flink geslobberd en geboerd. Sadiq, een jongen die hier als  ongeschoolde wat klusjes loopt te doen heeft de gewoonte om tegenover mij te gaan zitten en me het eten zowat uit mijn mond te kijken. Dat doet hij totdat ik klaar ben. Ik heb er wel lol in, hoewel ik nu zin begin te krijgen om zelf te gaan koken. Het voordeel van mee eten is dat het me een hoop tijd bespaart en het is best lekker. Er is altijd een bord rijst met iets van flink doorgekookte groente met veel pepers, een lepel soepig linzenvocht en meestal een flink gekruid klein visje in een sausje.