Khalifatabad bestaat niet meer; het heet nu Barisal. Het ligt op een uur oostwaarts van Khulna vandaan. Het is een van de allerbekendste historische plekken in Bangladesh. Fotoos van de Shait Gumbad Mosque kom je op alle kalenders en plattegronden tegen. Ik moest er dus een keer heen! Mooi uitstapje voor een vrije vijdag. Ik ging op pad in een propvolle aftandse bus met mijn knieen klem tussen de smalle bankjes en hoestende en proestende mensen links en rechts. Het werd een gezellig dagje met Peggy, een Ierse VSO’ster, die in Bagerhat woont. We liepen van de ene oude moskee naar de andere en voelden ons echt toeristen. Maar het was de moeite waard.

Khalifatabad werd in de 15e eeuw gesticht door Khan Jahan Ali, een Turkse Soefi. Hij streek er neer met zijn duizenden paardrijders en bouwde er in een mum van tijd talloze moskeeen en paleizen. Ook zorgde hij voor de aanleg van wegen en zoetwater vijvers voor drinkwater. Al in zijn tijd werd hij bechouwd als een soort heilige en dat is nog steeds zo.Toen hij overleed werd er een mausoleum voor hem gebouwd. Dat is nu een soort toeristisch bedevaartsoord. Bengalen gaan er op vrijdag h een om te bidden en om te baden onderaan de trappen in de vijver. Mannen en vrouwen gescheiden uiteraard.  Vrouwen mogen het mausoleum niet in; ook bedeshi (buitenlanders) niet. De vrouwen schuifelen aan de buitenkant van het gebouw om de pilaren heen om zo toch dichtbij Khan te zijn.

Het meest bijzondere gebouw is de Shait Gumba Moskee. Deze heeft 60 koepels met 60 stenen pilaren. Helaas is er een restauratieploeg in de weer geweest die meer verziekt heeft dan goed gedaan. Van de 60 oude pilaren is er nog maar één in de oorspronkelijke staat; de rest is allemaal wit gepleisterd. Nabij ligt een (mooi) museumpje met fotoos van hoe de moskee er voor de restauratie uitzag: veel mooier. Ik begrijp niet hoe geschiedenisliefhebbers zulke domme dingen kunnen doen. Aan de buitenkant hebben ze gelukkig weinig gedaan. Om de moskee is een soort park aangelegd met bloemperken en veel gras. En een paar enorm grote mooie bomen. Veel bezoekers strijken er neer om uit te rusten, vooral vrouwen. Ongekend voor Bengaalse begrippen.

De andere moskeeen moesten we zelf gaan zoeken in de omgeving, verborgen achter geboomte zonder enige aanduiding. Daar zijn ze kennelijk nog niet aan toegekomen. De route naar de Ronvijoypur Moskee zouden ze toch kunnen aangeven, lijkt me. Het is de moskee met de grootste koepel van heel Bangladesh, met een spanwijdte van 11 meter. De muren zijn er 3 meter dik. Voor nederlandse cultuurvreters misschien niet zo bijzonder……..

foto boven: de Shait Gumba Moskee

fotoos midden links en rechts: bij het mausoleum van Khan Jahan Ali

foto onder links: het park rond de Shait Gumba Moskee

foto onder rechts: de Ronvijoypur Moskee   

onderste foto: Peggy