Op het eerste oog lijken de straten in Khulna er allemaal even grauw en rommelig uit te zien, maar als je wat beter rondkijkt zie je dat er her en der toch best wat aan verfraaiing gedaan wordt. De middenberm in de brede straten is meestal een verhoging waarop wat planten tussen hekjes staan, die inderdaad regelmatig water krijgen. Tussendoor staan er allerlei beelden, waar ik de schoonheid niet van inzie, maar het is toch een teken van de inspanningen die de stad zich getroost om er wat van te maken.  Sommige beelden zijn gewoon leuk en vermakelijk, zoals de bengaalse tijger. Een geliefd object voor kinderen.

Ik moet ook altijd glimlachen als ik de dragers met de bruid zie. Er wordt hier heel traditioneel getrouwd, met veel ceremonie en gebruiken. Het gearrangeerde huwelijk van Nazma en Eddy wat ik mee heb gemaakt is daarvan een duidelijk voorbeeld. Maar de draagstoel is toch niet meer in gebruik. Dat is echt verleden tijd.

Khulna heeft de garnaal ook een ere-plek gegeven in de stad. Niet onterecht, want de garnaal-kweek en handel vindt in deze regio plaats en Khulna is er min of meer beroemd om. Het is best een mooie fontein met drie fraai gestileerde garnalen, die het onder spotlights goed doen.

Verder kom je beelden tegen van herten, van vogels en zoals ik elke stad is er ook ergens een vliegtuig op een hoge sokkel. Vreselijk lelijk. Net zo lelijk als de meer abstracte betonnen constructies die je op sommige grote pleinen ziet. Ze doen me denken aan de voormalige oostblok cultuur.