Zes dagen gelopen. Vandaag 29 km gedaan en in Logroño aangekomen. Het was de eerste dag dat het minder heet was vanwege bewolking. Daardoor was het mogelijk om tot 14.00 uur door te lopen. Vanmiddag werd het overigens weer strakblauw en vervolgens dus weer bloedheet. Vanavond wees de temperatuur in de stad nog 30 graden aan. Gister was het zo warm dat je er echt bij zou neervallen als je xb4s middags zou doorlopen. Ik ben toen om 12.00uur in los Arcos gebleven. Dat was (per toeval) een heel bijzondere plek om te blijven. Het was daar de laatste dag van de festiviteiten van de naamheilige van het stadje en dat werd afgesloten met stierenrennen door de straten. Het is jammer dat ik geen fotoos kan toevoegen. Ik maak gebruik van betaald internetfaciliteiten in de refugios en dan moet je het doen met een half uurtje. Dat geeft mij geen gelegenheid om al mijn fotoos op mijn memorycard te bekijken, te selecteren en toe te voegen, zo dat al zou worden toegestaan. De fotoos kan ik pas toevoegen als ik thuis ben. Ik heb ongetwijfeld een paar mooie van stoere jongens die de stieren in de straten én in het portaal voor de kerk staan uit te dagen. De stieren waren overigens weinig geinteresseerd. Toch was het erg spannend. Ik stond onder de arcades achter een soort geimprovisserd traliehek met mijn camera in de aanslag. Ik had het niet willen missen hoewel ik niets op heb met stierenvechten. Dit was echter meer een spelletje; de stier werd niets aangedaan.

Ik kom door prachtige oude dorpjes met laat/romaanse of gotische kerken. Heel schilderachtig. De ochtenden, met zonsopgang, zijn de meest mooie periodes van de dag. Vandaag door wijngaarden (de Rioja-streek) en langs olijvenbomen gelopen. Elke dag geniet ik van een menu del pelegrino (een pelgrimsmenu) voor iets van 9 euro. Daar krijg je standaard een fles rode wijn bij. Het is altijd een 3 gangenmenu, wat echt voortreffelijk is voor "ons" als lopers. De wijn laat ik mij altijd goed smaken. Overdag eet ik niet zoveel, want een ontbijt is soms niet voorhanden en onderweg kom je soms lang niets tegen. Des te heerlijker is het als je aankomt en van alles aantreft.

Mijn kiloos bagage verminderen zich vanzelf, want af en toe vergeet ik gewoon wat mee te nemen. De eerste dagen was ik erg bezig met uit te zoeken wat het beste ritme is. Ik heb me laten verleiden om b.v. al om half zes te vertrekken. Dan is het nog pikkedonker in de refugio. Meestal gaan de lichten in de zalen pas om half 7 aan. Wie vroeger wil vertrekken doet dat dus in volkomen duisternis. Tja, zo heb ik dus reeds mijn in tweeen gescheurde lichtgewicht handdoek vergeten (niet zo erg; k heb gewoon een nieuw klein handdoekje gekocht) maar ook mijn nieuwe dunne fleece (dat is wel jammer). De kiloos zullen dus wel geslonken zijn tot iets van 11. Is prima. Overigens denk ik dat mijn donzen slaapzak en slaapmatje ook helemaal voor niks zit mee te slepen. Een dun fleece dekentje had kunnen volstaan.

Ik heb overigens ook een paar heel goede keuzes gedaan bij vertrek. De buigbare Timberlands zijn fantastisch. Het (Zimbabwaanse) hoedje is ook perfect: het ventileert, beschermt goed tegen de zon en het zweet veel minder dan mijn petje. De dag voor vertrek heb ik nog een buiktasje gekocht. Daar ben ik nu heel blij mee, want heb zo permanent geld, zonnebril, zonnebrand, boekje en water onder handbereik.

De eerste dagen liep ik veel op met Mayra, een Zuid Afrikaanse; een bijzondere vrouw Sinds gister ben ik haar kwijt. Ik miste haar vandaag. Natuurlijk zijn er dan gewoon weer andere mensen. Maar aan sommige mensen kun je snel hechten, merk ik