Het is inderdaad even afzien. Ik probeer te herstellen van een vervelende bronchitis, maar dat valt niet mee met dit klimaat . Mijn keel is een stuk beter en ik kan weer praten, zij het dat ik niet kan schreeuwen. Nou hoeft dat ook niet natuurlijk. Ik ben gister in Sahagun voor de tweede keer naar dokter geweest. Deze vond ik serieuzer dan die in Corillon de los Condes. Ik heb nu antibioticum, breuistabletten en nog wat pillen tegen de jeuk. Ik ben ook maar aan de calcium en magnesium tabletten gegaan omdat ik last kreeg van kramp in mijn voeten (s nachts). Om van alle beesten af te geraken moet ik dagelijks mijn lakenzak en zo controleren en telkens opnieuw uitwassen. Zo blijf je lekker bezig. Vandaag ontdekte ik zowaar toch weer twee beestjes: wat een hardnekkige dingen. Mijn gemiddelde kilometers zijn nu even gedaald tot 20 kilometer per dag. Ik word erg moe van de bronchitis. Slaap veel. Elke middag een dutje en s nachts zeker 9 uur. Binnenkort zal ik zeker weer vrolijker berichten hebben. Ik zit nu in een dorp dat luistert naar de naam El Burgo Ranero (ongeveer 40 km voor Leon) in een refugio gemaakt van adobe (leem). Heel sfeervol. Het waait behoorlijk en het is een stuk minder warm. Het leven in de refugios wordt veelal beheerst door het doornemen van alle kwalen en gebreken……iedereen krijgt wel ergens last van…… Ben nu weer in een heel ander groep(sproces) beland met Tiny, een paar amerikanen, oostenrijkers en duitsers.