Het is weliswaar niet gelukt om te voet naar het einde van de wereld te gaan, maar ik ben er wel geweest. Fisterre (of Finisterre) gold indertijd voor de pelgrims als het einde van de wereld. Verder was er alleen maar oceaan. Voor een pelgrim is het iets ultiems om na Santiago door te lopen naar Fisterre en daar je oude kleren te verbranden. Daarmee laat je pas echt al het oude achter je en begin je een nieuw leven. Lang niet iedereen loopt nog 90 km door naar Santiago. Ik heb er gisteren 3 uur voor in de bus gezeten en vandaag weer. Een prachtige tocht en ik heb er geen spijt van. Tot mijn grote verrassing kwam ik in Fisterre Tinie tegen. Dat was echt erg leuk. Ze was met haar man, die haar was komen verrassen in Santiago. Met nog weer andere Camino vrienden hebben we de pelgrimstocht waardig afgesloten met veel wijn en lekkernijen op de rotsen bij de vuurtoren al kijkende naar de ondergaande zon. De zon, die we al lopend van oost naar west alsmaar in de rug gehad hadden keken we nu recht aan. En….hij verdween….. We hebben onze oudste kledingstukken verbrand. Nu heb ik het gevoel dat de Camino goed is afgesloten. Het katerige gevoel van de aankomst in Santiago is helemaal verdwenen.