De Caminho Portugues zit erop. Geen Camino dus maar een Caminho; op zijn portugees. Tja, een foutje op het boek en dus in de voorbereiding. Nu heb ik al twee pelgrimsboekjes met verzamelde stempels (credencial) en twee oorkondes. Het begint al bijna een echte verzameling te worden. Het is iets wat voor herhaling vatbaar is. Het was weer een heel bijzondere ervaring. Met een groepje lopen is overigens wel totaal anders dan alleen. Beide manieren hebben voor- en nadelen. Alleen lopen is intenser; een groep geeft gezelligheid. We liepen niet steeds met zijn vijven bij elkaar, maar hielden elkaar wel min of meer in het oog of spraken af waar we zouden pauzeren. De maaltijd was altijd het leukste samen-zijn moment van de dag. We maakten er een sport van om een typisch lokaal en lekker restaurantje te vinden. Dat heeft een paar mooie hoogtepunten opgeleverd! En een paar kilootjes aan gewicht erbij! Dat terwijl ik vorig jaar toch echt een paar kilootjes lichter thuis kwam van de Camino Frances. Ik wijt het aan de lekkere xc3xa9n enorm grote maaltijden in Portugal. En niet te vergeten de lekkere nata’s, chocoladebroodjes, vinho verde en zo. De route was mooi en goed te doen. Veel eucalyptusbossen, wijngaarden (de wijnranken altijd mooi hoog op stok), idyllische dorpjes met ontelbare witte kerkjes en kruisen langs de weg. Langs sinaasappel en citroenbomen. De druiven zijn in deze tijd van het jaar nog minuscule bolletjes. Daarentegen zijn de bloemen in deze tijd op zijn weelderigst. Overal volop gele brem, blauwe, paarse en purpere muurbloempjes, grote witte (arons?)kelken en nog veel meer waarvan ik niet weet hoe het allemaal heet. In 10 dagen hebben we ongeveer 240 km gelopen.Veelal over landweggetjes, onverhard of geasfalteerd; soms over rotsige paden naar boven en beneden; en hier en daar ook langs de kant van drukke binnenwegen, waar we het langsrazende verkeer letterlijk van ons af moesten zwaaien.In het kielzog van de Romeinen passeerden we menig Romaans bruggetje. Na een paar dagen hadden we het lopersritme van 6 uur op en om 10 uur in bed helemaal te pakken. Je moet nu eenmaal optimaal genieten van daglicht en de hitte van de middag zien te vermijden. Het is mooi dat we,ondanks de inkorting van de reis met 5 dagen ten gevolge van de aswolk die roet in het eten gooide, toch de hele route gelopen hebben. Er was zeker sprake van een geluk bij een ongeluk, want vanaf de eerste tot de laatste loopdag hebben we alleen maar prachtig zonnig en warm weer gehad, terwijl het daarvoor koud en nat was in Portugal en toen we teruggingen ging het ook weer regenen!

Vanaf het vliegveld Porto namen we de metro zodat we gelijk het stedelijk gebied achter ons lieten. De eerste avond hoefden we niet ver te lopen; slechts 2 km naar onze gereserveerde Quinta Alfaia in Fajozes. Dat bleek een uitstekende keuze (via booking.com) te zijn. Dit prachtige oude Portugese landhuis wordt gerund door Teresa, die zeer haar best doet om het huis met de tuinen in oude stijl te laten floreren. We kregen er een fantastische Portugese maaltijd geserveerd aan een grote tafel tesamen met andere gasten. Een rond brood gevuld met een warme hartige pastei, groentesoep, een stoofschotel van bacalhau, peer in sinaasappellikeur, kaas en port toe. We voelden ons koninklijk tussen al het zilver en de oude decoraties Werkelijk een subliem begin van een sobere (?) pelgrimstocht. Vervolgens hebben we alleen nog maar in albergues geslapen. Op slaapzalen, meestal in stapelbedden. De albergues en de bedden op deze route zijn overigens heel goed. Beter dan wat ik op de Camino Francxc3xa8s meemaakte. Sommigen zien er zelfs splinternieuw uit. En het kost werkelijk (bijna) niets. In Portugal betaal je slechts 3 en in Spanje 5 Euro per nacht. Je begrijpt niet waar ze het van kunnen doen. De voorzieningen waren schoon en netjes. Ik vond het een betere tijd voor het lopen van de Camino dan het eind van de zomer: helemaal niet druk; overal volop plek.

Het leuke van deze route is ook dat je 5 dagen in Portugal loopt en dan 5 dagen in Spanje. Dat geeft een aardige blik op typisch Portugese en typisch Spaanse dingen. De blauwe tegeltjes (azulejos) zijn inderdaad wel heel erg typisch Portugees, alsook de witte kerkjes. Van de twee landen ziet Portugal er nog het meest authentiek uit. Het is er ook goedkoper dan in Spanje. Op het platteland gebeurt veel op ambachtelijke wijze, maar we hadden niet de indruk dat het er erg arm was.

De eerste dag zijn we langs het strand naar Vila de Conde gaan lopen. Mooie strandlijn; zand en rotsen; niet bijzonder toeristisch, geen hoogbouw, geen drukte. Na deze eerste dag hebben we het strand niet meer gezien. De route die wij volgden liep meer landinwaarts via Sao Pedro de Rates, Barcelos, Portela, Ponte de Lima, Rabiaxc3xaas, Valenca,Tui, Redondela, Ponte Vedra, Briallos, Caldas da Reis, Padron, Santiago.