Ik zit nu in Jaisalmer, in het Westen van de Thar-woestijn, vlakbij de Pakistaanse grens. Het is hier heel warm, iets van 35 graden. We zitten al een paar dagen in Rajasthan, land van de Maharadja's en de haveli's. Ik had nog nooit van haveli's  gehoord, maar weet nu voor altijd wat dat zijn. Het zijn prachtige koopmanshuizen, die liggen op de oude kamelen-handelsroute door de Thar woestijn. De eerste nacht (Nawalgarh) dat we verbleven in zo'n huis wist ik van de pracht niet waar ik kijken moest. Het zijn grote huizen, die bestaan uit minimaal 2 binnenplaatsen, waarom heen galerijen met kamers. Alle muren, ramen en deuren, zijn geweldig mooi bewerkt met fresco's, houtsnijwerk en jali's. Jali's zijn ramen met een mooi opengewerkt raster in steen. Het laat de wind door en de doorkijk is minimaal. De fresco's in Nawalgarh waren bijzonder mooi; sprookjesachtig.  Sindsdien gaan we van de ene sprookjesstad naar de andere. In Bikaner was alles rood van de rode steen. Hier in Jaisalmer ziet de stad er goudkleurig uit vanwege de goudgele steen. Centraal staan de paleizen van de lokale maharadja's. Dat zijn nu musea, want sinds de invoering van de democratie in 1947 zijn de lokale koningen van hun troon verdreven. Maar ze zijn er nog steeds en de lokale bevolking schijnt hen nog steeds hoog te achten. Zo te zien waren ze puissant rijk. Ze hebben echter zeker ook goede dingen gebracht in deze regio. De maharadja's zorgden voor aanleg kanalen en watertoevoer. Daarvoor was dit gebied onleefbaar. De regimes en forten van  de maharadja's dateren uit de 12de eeuw. De echte bloei van Rajasthan was in de 19de eeuw. De meeste haveli's stammen uit die tijd. Nu liggen er wegen door Rajasthan en kun je overal gemakkelijk komen. Dat moet wel anders geweest. Je ziet nog veel kamelen. Ze worden hier gebruikt als trek-en lastdier. Ik vind het een prachtig gezicht; die lange nekken met die vriendelijk ogende kopjes erop.

We hebben ook een bezoek gebracht aan de rattentempel. Die zit inderdaad vol  "heilige" ratten. Er schijnt één witte tussen de zitten. Als je die ziet dan wordt je met geluk vervuld. Dat is mij dus niet overkomen. Het is een enorm vieze bedoening in die tempel. Je moet je schoenen uit en zo tussen die beesten doorlopen. Ze worden van zoveel voedsel voorzien  dat ze geen enkele interesse hebben in al die mensen om hen heen. Ze eten zich zo vol dat ze van de slomigheid zelfs over de sloten van de kluis liggen te slapen!

Na de rode- en de gouden stad verbleven we vervolgens in de blauwe stad Jodpur. die schijnt zo blauw geworden te zijn door gebruik van een bepaalde pesticide om de termieten te bestrijden. Er wordt echter ook verteld dat in al die blauwe huizen brahmanen wonen: de kaste van de priesters oftewel de hoogste kaste!

Elke dag is anders en telkens zijn er weer verrassend nieuwe dingen. Ook dit is een geweldig mooie reis. Zij het heel anders dan de Tibet reis.

Tot mijn verbazing blijkt het  Shoestring arrangement heel luxe mooie hotels te bevatten en is het reizen met eigen bus (groep van 14) en Indiase gids tot in de puntjes georganiseerd. Dat was even wennen. Elke dag een heerlijke douche en goed eten! Desalniettemin ben ik toch al 2 dagen ziek, zwak en misselijk geweest van een flinke buikloop!! Gelukkig is dat weer achter de rug.