Het stortregent sinds een paar uur en toevalligerwijs ben ik juist vandaag in Moissac om uitgebreid de abdij te bekijken. Dat is dan ook het beste wat je kunt doen met dit balenweer. Vanochtend heb ik 3 uur gelopen vanaf de boerderij waar ik overnacht heb. Geweldige plek met uitstekend eten: blanquete de veau, melk direct van de koe en de heerlijkste eigengemaakte jammetjes. Nu ben ik dan in Moissac waar ik me zojuist verlustigd heb aan de prachtige kapitelengalerij waar de abdij wereldberoemd (?) om is. En natuurlijk niet te vergeten het prachtige tympaan boven de ingang van de kerk. Ik heb alle voorstellingen stuk voor stuk bekeken. Het is lekker om dat heel rustig te kunnen doen. Zometeen ga ik naar een nonnenklooster; mijn slaapadres voor de komende nacht. Ik weet dat Annemarie, een baskische vrouw, daar ook zal zijn. Dat is gezellig. Tot nu toe heb ik een keer helemaal alleen ergens overnacht in een gite. En dat is niet leuk. Lopen overdag doe ik graag in mijn eentje, maar ’s avonds wil ik bij voorkeur wat gezelligheid en de maaltijd met anderen delen. Een paar dagen ben ik heel prima met nederlandse Karin opgetrokken. Na Cahors is zij sneller vooruitgegaan. Ik heb een dagje rust genomen bij een gite a la ferme. Ik was geveld door mijn rechteroog: helemaal opgezwollen en dicht van de insektenbeten. In Cahors hebben ze me weer eens flink te pakken gehad! Geen bedbucks of wantsen zoals in Spanje: wat het wel waren weet ik niet. In ieder geval was ik er weer echt beroerd van en ben aan de medicijnen gegaan. Nu zijn lijf en leden weer in optima forma. Sommige gites zijn hier zeer beducht voor meereizende beesten. Soms moet je bij aankomst je rugzak in een grote plastic zak doen of alles in een aparte tas mee naar je slaapplek nemen en de rugzak in een apart hok plaatsen. De methodes lijken me niet altijd doeltreffend. Maar men doet zijn best. Ik ben nu 3 weken onderweg oftewel op de helft van mijn tijd. Het is een lekker gevoel om tijd genoeg te hebben. Sommige pelgrims passeren me in grote haast om toch vooral een bepaalde datum te kunnen halen. Ik geniet van het onderweg zijn, van het ritme van het dagelijks vertrekken en aankomen. Altijd weer benieuwd naar de volgende bocht, het volgende uitzicht en wat de avond brengen zal. Ik ben de afgelopen dagen de Quercy doorgelopen; een krijtrotsachtige wittige streek. Volop wilde bloemen die ik niet ken maar gelukkig wel kan fotograferen. Dat is een sport op zich. De Quercy is zeer heuvelachtig met flink wat landbouw, wat mooie lappendekens vol kleuren oplevert. De laatste 2 dagen zelfs veel fruitbouw. Onderweg stonden de kersen voor de pelgrims klaar! De velden met zonnebloemen staan nog in de knop, maar appeltjes en pruimen zijn zowat rijp.

Dankzij regen en het buro voor toerisme heb ik even op mijn gemak dit bericht kunnen schrijven.