25 juli is de naamdag van Jacobus. Het is de dag waarop veel pelgrims in Santiago de Compostella aankomen. Er valt dan immers iets te vieren! Ook in Utrecht zorgt het Nederlands Genootschap van St. Jacob voor een ‘viering’ in stijl. Met mijn vertrek op 1 augustus in het vooruitzicht moest ik daar natuurlijk naartoe. Om alles helemaal in het teken van voorbereiding te plaatsen leek het mij bovendien een heel goed idee om vooraf een ferme wandeling te doen. Op deze zonovergoten warme dag liep ik aldus met mijn wandelmaatjes van Woerden naar Breukelen en vervolgens langs de Vecht naar Utrecht. Een afwisselende en fraaie route van zo’n 32 km. We bereikten zowaar op tijd de Jacobikerk in Utrecht. Na het Dommelsch en de Jupiler vergeleken te hebben gingen we met het klokkenluidersgilde de toren op, waar om 7 uur een fraai geregisseerd en met de hand bediend klokkenspel plaatsvond. Voor deze gelegenheid werd begin en eind van het klokkengelui (of was het nu klokkengebeier…..de verschillen werden haarfijn uitgelegd) uitgevoerd door de Jacobusklok. Daarnaast deden nog mee de Salvadorklok, de Maria-, Joseph- en Johannesklok. Tja, je steekt een hoop op op zo’n bijeenkomst. De mannen van het gilde hebben er een historische klus aan. Vroeger ging de communicatie met de stad via de klokken. Of het nu brand, handel, begrafenis of geboorte betrof. Tegenwoordig kunnen wij geen klokgelui meer onderscheiden; laat staan verstaan! Daarna togen we naar het pand van het Genootschap aan de Janskerkhof voor de onthulling van het nieuwe uithangbord in de vorm van een schelp. Geen verrassend design; wel fraai gemaakt en onmiskenbaar passend. In de St. Janskerk werd er nog gezongen en voorgedragen onder vioolmuziek. Heel stemmig en onze voetjes vonden het heerlijk om even niets te hoeven doen. Ik ben nu helemaal klaar en voorbereid om woensdag op pad te gaan.