Ik schrijf inderdaad niet zovaak en zoveel als ik zou willen. Dat komt gewoon omdat ik geen internet mogelijkheden tegenkom. Wat dat betreft zit ik echt in de bush. Misschien moet ik toch eens een Ipad aanschaffen, want wifi kom je wel overal tegen. Het gaat overigens beter met mijn knie en de laatste dagen ben ik flink opgeschoten, waaronder één dag van een kleine 40 km: naar Baamonde. Nooit van gehoord? Ik hiervoor ook niet. Een van de leuke dingen van lopen is dat je allerlei leuke of interessante plaatsjes ontdekt en dat deze ook echt een beetje voor je gaan leven. Op deze route zijn er natuurlijk heel veel mooie middeleeuwse bruggen, kerkjes, klokketorens en kruisbeelden. In Baamonde ging ik zowaar op bezoek bij Victor Corral, een beroemde Spaanse beeldhouwer, o.a. schepper van het grote kunstwerk op de Monte do Gozo bij Santiago. Na mijn 40 km-dag was ik hem zomaar op straat tegen het lijf gelopen. Daarna liep ik overigens een dag wel een stuk minder ter compensatie, maar het gaat lekker. Ik zit nu in een heel oud klooster met groen uitgeslagen muren: Sobrado dos Monxes. Wel heel bijzonder en passend. De afgelopen 2 dagen gelopen over de uitlopers van de Picos de Europa met als hoogste punt iets van 750 m. Dat valt dus allemaal erg mee. Bovendien is het allemaal glooiend en niet echt steil, dus mijn knie trekt het goed. Mooi gebied: veel dennenbossen, hei, stenige ondergrond met authentieke dorpjes. Gallicie is veel armer dan de vorige regioxb4s. Dat valt erg op. Je ziet hier echt nog de boertjes met kromgetrokken ruggen op hun grondje ploeteren. Voor een wandelaar is het natuurlijk lekker dat het verkeer weer eens buiten gehoorafstand blijft. De beleving van de natuur is dan veel indringender. Vandaag veel wind; ruisende bomen; mooi zonnetje. Ik ben even opgehouden met het overdag samen lopen met andere pelgrims. Ik werd toch een beetje moe van de vele contacten. Nu vind ik het lekker om overdag op mezelf te zijn. xb4s Avonds kom ik dan telkens weer dezelfde mensen tegen in de herberg. Zo gaat dat. Voor het eerst op deze route was ik gister in een herberg waar nog echt een stel hospitaleros zorgde voor een warme welkome ontvangst en er xb4s ochtends een gezellig gedekte tafel stond met ontbijt. Dat is eigenlijk zoals ik een herberg graag zie. Deze herberg wordt gerund door vrijwilligers van de engelse St. James vereniging. Allemaal donativo oftewel wat je het zelf waard vindt. Jammer dat de meeste andere herbergen het meer over een commerciele boeg gooien. Hoewel dat met de grote hoeveelheid pelgrims anex wandelaars bijna niet anders kan. Het is de toekomst van het pelgrimeren, vrees ik. Ook de Camino del Norte wordt flink belopen. Het is er veel drukker dan ik verwacht had.