Het is zaterdag 27 april en ik ben terug in Rotterdam. Het hospitaleren zit er op. We hebben het stokje overgedragen aan de volgende ploeg vrijwilligers. Het was weer leuk en we hebben een goede tijd gehad. De laatste dagen hebben we ons nog flink uit de naad gewerkt omdat we op een gegeven moment vol zaten en ook de “oude refugio”open moest. Onze hoogste score kwam uit op 241 pelgrims! En dat terwijl het nog lang geen hoogseizoen is. De populariteit van de Camino stijgt met het jaar.

Natuurlijk wilden we alles spic en span overdragen, zodat ik toch aardig moe was op het eind. Ik zag er naar uit om weer eens op mezelf te zijn en heerlijk te genieten van mijn voettocht over de Col de Somport; extra gestimuleerd door enkele enthousiaste verhalen van anderen. Maar….het weer is omgeslagen en de vooruitzichten voor de komende 10 dagen in Spanje en de Pyreneeen zijn dermate slecht dat ik op de laatste avond voor vertrek een ander besluit heb genomen. Het is gaan regenen en dat blijft het voorlopig doen; nog minstens een week. En het wordt weer heel koud; de temperatuur gaat weer richting vriespunt en misschien komt er weer sneeuw. Onbegrijpelijk voor deze tijd van het jaar; er is geen peil te trekken op het klimaat in Spanje. Tja, wat te doen. Is het leuk om jezelf elke dag zeiknat te laten regenen; niks te zien van de omgeving en met je hoofd in je poncho naar de grond te turen? Ik dacht het niet. Bovendien zijn er weinig wandelaars op de route die ik voor ogen heb, zodat ik voor enig vermaak echt op mezelf aangewezen ben. Ik had me een voorjaarsklimaat voorgesteld; met pauzes in het gras en genieten van de voorjaarsbloemen. Af en toe een regenbui is natuurlijk geen punt, maar deze previstas roepen een ander beeld op. Waarom zou ik dat willens en wetens aangaan; ik hoef tenslot niets te bewijzen. Toch een lastig dilemma. Maar ik denk dat ik een wijs besluit genomen heb. Ik kon met de eerste vlucht van Transavia terugkomen en heb mijn vlucht van 15 mei omgeboekt. Vanochtend ben ik in de stromende regen uit Bayonne vertrokken en na 1,5 uur geland in Rotterdam onder een stralende hemel met een lekker zonnetje. Ik denk dat ik hier maar ga wandelen…..Die Col de somport komt nog wel een keer.