Gallicie

stadsmuur LugoLugo op de stadsmuur van Lugokathedraal Lugo

Op dit moment ben ik in Lugo, een gezellige oude stad met veel pleintjes, een mooie kathedraal en een grootse historie, waar men zeer trots op is. Zoals overigens veel steden in Spanje. Lugo heeft veel Romeinse resten en stadsmuren (uit de 2de eeuw)van zo´n 2 km lang waarover je langs de gehele oude stad kunt lopen. Dat was voor vandaag mijn belangrijkste wandeling. Dat is leuk om te doen maar qua wandeling stelt het voor een Caminoganger natuurlijk niet veel voor. Gister heb ik 30 km gelopen, waar ik behoorlijk moe van was. Het is vooral de hitte die je uitput. Er waren weinig stops onderweg, dus moest ik 2 liter water mee om het te kunnen redden. Dat is dus wel 2 kilo extra gewicht wat mee moet. Ik vond dat ik vandaag weer een rustdag verdiend had. Bovendien is het leuk om Lugo goed t1-P1000292e kunnen bekijken. Vanochtend waren alle andere pelgrims al om half 7 vertrokken toen ik mijn ogen open deed in de albergue. Ik zag nog net een duits stel naar me zwaaien. De laatste dagen was ook ik altijd vroeg op pad. Éen keer was dat al om 5.45 en was het nog donker. Ik zat met Donnatella, een Italiaanse, al kant en klaar buiten op een bankje te mooie laagafhangende dakenwachten op de eerste lichtstralen. We vonden dat het te lang duurde en gingen dus maar met onze mijnwerkerslampjes op de nattige graspaadjes door. Meestal is het ´s ochtends vroeg behoorlijk mistig en nattig. Het is dan heerlijk fris buiten; fijn stil met veel kwetterende vogeltjes. De beste tijd van de dag om te lopen. Zodra de zon opkomt zie je de St Lazaromist optrekken of soms nog tot ver in de ochtend in de dalen beneden je hangen. Dat is echt fantastisch. In het donker is het wel moeilijk pijlen  zoeken, dus om die reden niet aan te bevelen. Dat merkte ik op een ochtend toen ik werkelijk niet kon vinden waar ik heen moest. Verder is het puur genieten van bijna verlaten Gallicisch dorpjeoverweldigende landschappen, fraaie paadjes en mooie oude boerderijen met ronde muren en laagaflopende leistenen daken. Helaas liggen veel van die oude boerderijen er verlaten bij. Ongetwijfeld kun je hier voor een prikje iets kopen op de mooiste locaties maar dan moet je wel van klussen houden. Ik zie dat helemaal voor me doch heb dat soort idealen al lang achter me gelaten in de wetenschap dat paradijselijk wonen in de isolatie voor mij niets is. Tegen de middag wordt het vreselijk warm. Dus is het zaak op tijd op de plaats van bestemming aan te komen. Na 2 uur kun je eigenlijk niet meer lopen vanwege de hitte. Het is al dagen pulpoiets van 35 graden!!!! Donnatella is vandaag verder gegaan. Gisteravond hebben we (weer) afscheid genomen. Heerlijk pulpo gegeten (inktvis). Ik laat me het eten altijd goed smaken. De Asturiese en Gallicische keuken kennen beiden veel gerechten met allerlei soort bonen, aardappelen en stoofvlees. Precies wat een loper nodig heeft. Morgen loop ik voor de tweede keer achter de troepen aan en zal zeker allerlei andere peregrinos ontmoeten. Wie weet kom ik dan ook weer de Deense familie van 6 man sterk tegen, die een dag achter liggen op mij. In een pelgrimsherberg mag je maar één nacht verblijven. Ik heb me vanochtend verplaatst naar een jeugdherberg waar ik zowaar een kamer met douche helemaal alleen voor mezelf kreeg. Dat is een luxe die ik nog niet eerder heb meegemaakt tot nu toe. Na een aantal dagen op slaapzalen liggen is dat echt heel erg lekker.

Dit bericht werd geplaatst in Camino Primitivo. Bookmark de permalink .