Via Frankfurt en New Delhi vanochtend om 7 uur geland in Leh. De hele reis gezellig en volgens plan verlopen, behalve dan dat we nauwelijks geslapen hebben. Tijdens de laatste vlucht van Delhi naar Leh konden we onze ogen bijna niet meer open houden. Maar de vlucht was zo spectaculair dat dat toch geen moeite kostte. Hoog boven de wolken verdween alle grauwheid en verlichtte de ochtendzon een overweldigend landschap met besneeuwde Himalaya toppen.  Zo’n vlucht heb ik nog nooit meegemaakt. Het is heel duidelijk dat bij het ontstaan de bergen omhoog gedrukt zijn: alle aardlagen staan verticaal rechtop en daar vlogen wij dan gewoon tussendoor! Heel bijzonder. Leh als plaats voelt enigszins vertrouwd aan ook al ben ik er nooit geweest. Het boedistische leven is er als in Tibet. De mensen hebben dezelfde mongoloide trekken en kleding; tempels, stoepa’s, chortens en rituelen heb ik allemaal al gezien en de ook hier is de architectuur typisch voor boedhisten (platte daken; fraai gebeitelde houten deuren en ramen met wapperende gordijntjes, veel dieprode kleur). Vandaag wat rondgekeken en het verder rustig aangedaan met een dutje in de middag. We zitten op 3500 m en we moeten echt acclimatiseren; ik voel het in mijn hoofd. Bovendien blijkt het hier heel erg warm te zijn. Dat hadden de weerberichten de afgelopen tijd niet verteld. Ik had het een tijdje bijgehouden en had veel regen gezien, maar dat blijkt gelukkig erg mee te vallen. In 2010 zijn hier ernstige overstromingen geweest en het stadje is daar nog steeds niet helemaal van hersteld. Er wordt nog driftig gewerkt aan straatverbetering. Morgen vermaken we ons hier nog een dagje met paleis en tempelbezoek. De dag ernaar starten we onze tournee met auto en chauffeur naar Taktok, Chemre, Tiksey,Hemis en Tso Moriri (voor de kenners onder jullie). Bij het meer Tso Moriri kamperen we. Daarna pas beginnen we aan de trekking van 5 dagen op grote hoogte (over 5000m). We hopen tegen die tijd voldoende gewend te zijn aan de hoogte om dat aan te kunnen. Dit verhaal wordt vervolgd als ik weer eens ergens gelegenheid heb. Tot mijn schrik blijk ik om de een of andere duistere reden mijn smartphone niet meer op te kunnen laden (ik weet niet waarom kabeltje en adapter het hier niet doen), dus ik ben geheel en al afhankelijk van een internet cafe.