“Djulee” zeggen ze hier tegen je. Ik weet niet hoe je het schrijven moet maar na een paar dagen weet je niet beter en doe je gezellig mee. Het is zo iets als ” hoe gaat het”. We hebben net een tochtje van 2 dagen naar Tso Moriri gemaakt. Dat is een groot meer op 220 km van Leh vandaan, gelegen op 4400 m. De tocht ging  langs de woest stromende rivier de Indus, door zeer ruig berglandschap met als hoogste punt een pas van 4800m. Een zeer indrukwekkend gebied, wat ons sterk deed denken aan Tibet. Met als verschil dat in Tibet de valleien meestal meer dan een kilometer breed zijn, en hier rijdt je tussen hoogoprijzende rotsen over een slingerweg, deels verhard, deels onverhard. Dat laatste zal niet zo lang meer duren want er wordt driftig gewerkt aan de weg. Her en der kom je groepjes mannen tegen die grote stenen in kleinere brokken zitten te hakken en weer andere die de kleinere brokken in heel kleine stukjes stakken. Wat een slavenarbeid. Het zijn overigens vooral Bihari die hier als een soort tweederangsburgers aan het werk zijn. Op route naar Tso Moriri hebben we prachtige kloosters bezocht in Thaktok, Hemis, Chemrey,en Thiksey. In Thiksey hebben we een Pudja meegemaakt. Hoog op het dak van het op de rotsen gelegen klooster bliezen 2 monnikken op concha’s (schelpen) als oproep voor de ochtendmeditatie. Dat was een leuke belevenis: kleine monnikjes zongen en mediteerden om het luidst en schonken boterthee (ook voor de paar buitenlandse bezoekers) uit grote kannen. In Hemis, het grootste en rijkste klooster van Ladakh,  maakten we de voorbereidingen mee van een 3 daagse conferentie in het klooster. De binnenplaats was al opgesierd met veel kleden bloemen en kleden ed. En toen ging het regenen….een complete wolkbreuk deed het doekendak van de binnenplaats vervaarlijk zwaar doorzakken.  Monniken balanceerden op hoge ladders met puntige stokken om lekken in het doek te prikken teneinde een rampzaligs situatie te voorkomen. In elk klooster waren bijzondere dingen te zien, te veel om hier op te noemen. Veel mooie wandschilderingen en beelden. Het blijft een sport om er iets van te begrijpen. In Thiksey logeerden we bij mensen thuis. Heel geslaagd; we kregen er typische gerechten uit Ladakh en de heer des huizes vond het kennelijk leuk om met ons over van alles en nog wat te praten. Zo komen wij van alles aan de weet over Ladakh. Over werk en inkomen, sport (boogschieten en ijshockey), het leven in de wintertijd, de overstromingen van 3 jaar geleden, de politieke situatie etc.  In ieder geval is duidelijk dat de grenssituatie Ladakh – China op dit moment weer gespannen is. Op weg naar het meer vonden wij wel dat er heel veel, en heel grote militaire complexen zijn met veel materieel. En veel sikhs in de uniformen. Als ik het goed begrijp zijn dat goede strijders. Enfin, ze doen in ieder geval ook veel goede burgertaken waarvan wij getuige konden zijn. Bij wegwerkzaamheden werd b.v. een rots opgeblazen, wat een klus is voor het leger hier. In Tso Moriri hebben we met zijn 3en in een tent geslapen. Dat was nogal hilarisch, want er bleek in de tent een toilet en wastafel aanwezig te zijn. Voor mij toch wel een nieuwtje! Hebben we dat in Nederland ook? Natuurlijk hebben we langs het prachtige meer gelopen met zijn kleurrijke bergen en besneeuwde bergtoppen rondom. Tevens was het een kleine hoogtestage. Hijgend en puffend omhoog constateerden we dat we al aardig wennen aan de hoogte. Vandaag regende het wat. Nu terug in Leh hebben we alles gekocht wat we op onze komende trekking niet mogen missen. We zijn er klaar voor.

Het probleem met mijn smartphone heb ik opgelost. De adapter was kennelijk kapot. Inventief navragen deed mij belanden bij een electronicawinkel, waar ze weliswaar geen LG hadden maar een Samsung adapter met kabeltje met succes op mijn toestel uittestten! Probleem voor 4 Euro opgelost!