Ik zit in Stormsriver village bij het Tsitsikamma nationaal park. Dat is aan het meest oostelijk stukje van de Garden route. Het is hier paradijselijk mooi. Groene bergen, torenhoge oeroude bomen, jungle en een fantastische kustlijn. Gister ben ik wezen kayakken op de Stormsriver. Ik heb wel eens gekanoed, maar dit was toch weer wat nieuws. Na een korte instructie gelijk de grote Indische Oceaan op om van daaruit de Stormsriver op te peddelen. Meedeinend op de grote golven naar de rivier. Spannend maar geweldig om te doen. De rivier stroomt door een hoge kloof die alsmaar smaller wordt. Eerst voeren we onder de beroemde Suspencion bruggen door: dat zijn een drietal hoge lange hangbruggen. Op dat moment waren we al door en doornat, maar dat is met de hitte hier eerder aangenaam dan vervelend. De route ging een eind door de hoge kloof totdat we moesten aanleggen voor wat rotspartijen. Daarachter gingen we verder op waterbedden. Veel spetteren en fun. Het duiken vanaf hoge rotsen heb ik aan anderen overgelaten…..Hier werden vroeger gekapte bomen van boven naar beneden de kloof in gedropt en dan overgeladen op schepen voor transport over de Oceaan. Die houtkap is nu verboden. Nu mogen er alleen nog de zgn Kaapse dennenbomen gekapt en verhandeld worden tegen de verplichting van heraanplant. Het stuk jungle met oeroude bomen is niet zo heel groot meer en wordt nu gelukkig beschermd. In George, waar ik logeerde bij Myra, heb ik gezien wat ze vroeger deden met al dat hardhout. Er werd vooral meubilair van gemaakt. Maar in George heb je de zgn. Moederkerk van de gereformeerde gemeente waarvan het plafond helemaal uit het allermooiste hardhout van de yellow tree bestaat. Eigenlijk is dat schandalig. Met Myra heb ik fraaie dagwandelingen gemaakt hoog boven de kust door typisch Zuid Afrikaanse fynbos; over rotsen en over verlaten strandjes. Het is fantastisch om op pad te zijn met iemand die het gebied kent. Op jezelf zou je niet weten hoe en waar   precies te gaan. We hebben hele groepen dolfijnen gespot. Ik heb echt een paar heel ontspannen leuke dagen gehad bij Myra. Vanuit George ben ik ook een dagje naar Oudtshoorn gegaan, waar zowaar een marathon aan de gang was! Oudtshoorn is beroemd vanwege de 75000 jaar oude grotten en de struisvogelboerderijen. Daar beproeft menigeen zijn rijkunsten op een struisvogel. Ik heb het niet verder gebracht dan een standje op de eieren. Eerder had ik bij Kaap de goede Hoop al struisvogels in het wild gezien, wat eigenlijk veel leuker is. Ook zag ik daar op het schiereiland penguins, zeerobben, bavianen en bontebokken. Ik ben dan  wel niet in een wildpark, maar zie genoeg dieren.  Ik moet zeggen dat deze kant van Zuid Afrika mij aangenaam verrast. Er is weinig tot geen hoogbouw; de kustplaatsjes zijn heel prettig. Het is ontwikkeld, maar overwegend blank. En dat is verwarrend, want tegelijkertijd weet je dat de tegenstellingen immens zijn. Aan de rand van Kaapstad zie je kilometerslange sloppenwijken. Veel mensen met wie ik sprak (zwart en blank) zeggen dat er in 20 jaar vrij Zuid Afrika weinig tot niets veranderd is aan de armoe. De tegenstellingen zijn eerder groter dan kleiner geworden.  Veel mensen zijn pessimistisch over de democratie, over de verkiezingen, de corruptie en de naaste toekomst.

Morgen ga ik terug naar Kaapstad, waar ik nog een afspraak heb Natalie Leon, het nichtje van Tania Leon en tot slot nog een tripje gepland naar Robben island.  Dat is echt een toeristische trekpleister geworden. Vorige week waren alle tickets op de boot uitverkocht; ik ben blij dat ik nog een reservering kon maken voor zondag. Dat is dan tevens mijn laatste activiteit voor mijn terugvlucht op maandag.