Sinds 2 dagen ben ik Andalucie uit en loop ik in de Extremadura. Eindeloze hoogvlaktes met graanvelden, olijfbomen plantages of vandaag b.v. ook wijnranken. De dagen hiervoor waren het vooral witte steenrozen, maar hier zijn het felrode klaprozen tussen de andere veldbloemen. In het najaar moet het er hier heel anders uitzien: kaler en misschien saaier. Ik heb er nu precies 150 km opzitten in 6 dagen. Het lopen gaat goed; zonder problemen. Hoewel: gister had ik niet helemaal mijn dag. ´s Ochtends was ik mijn wandelstok vergeten. Ik terug naar de herberg, maar die was inmiddels gesloten en er was niemand. Het kostte wat moeite om een telefoonnr. te achterhalen van de hospitalero. Zo was ik dus uiteindelijk heel laat op pad. Vervolgens miste ik ergens een afslag. Niet echt erg, want de route was heel mooi (langs een beek in een fantastisch landschap met allemaal stenen muurtjes). Vervolgens plonsde ik bij een beek-overgang met een schoen het water in waardoor ik schone sokken moest gaan zoeken. Later liep ik nóg een keer fout na een onduidelijke aanwijzing bij een kruising. Gelukkig werd ik door een automobilist naar de juiste route gewezen dwars door een omgeploegd stuk land. Helaas bleek er aan het eind een hoge prikkeldraadomheining te zijn….. een hindernis die wat verderop genomen kon worden door wat stenen op te stapelen.Ach ja, zo´n dag zit er altijd wel een keer tussen! Misschien waren het toch enige tekenen van vermoeidheid na de 34 km van de dag ervoor.

Hier in Zafra zit ik in het klooster San Francisco. Mooi oud gebouw en lekker koel binnen. Zafra is het zoveelste mooie plaatsje met veel helwitte straatjes. De arabische invloeden zijn ook hier zichtbaar. Vandaag heb ik met 2 Nederlanders opgelopen met wie ik het goed kan vinden. Eerder schreef ik over volle herbergen en weinig lopers onderweg. Dat verschijnsel is mij inmiddels duidelijk geworden. Ik heb vastgesteld dat er nogal wat ´spookpelgrims´op de route zijn. Dat zijn wandelaars die her en der stukken afsnijden door een bus of taxi te pakken. Dit zijn voornamelijk gepensioneerde Spanjaarden die alleen de krenten uit de pap pakken. Als ze een stuk te lang of niet interessant vinden omdat ze de route al kennen slaan ze dat gewoon over. ´s Avonds duiken ze dan toch als pelgrim op in de herberg. Tja, ieder zijn lol, zo moet je dat zien, vinden zij.