Na de tussendoortjes naar NYC en Oerol op Terschelling gaat mijn Rome voettocht dan eindelijk weer een vervolg krijgen. Na het weekend pak ik de trein naar Namen waar ik de route weer oppik waar ik gebleven was. De eerste dagen wordt het echt vakantie als Mariet meeloopt tot de Franse grens. Voor die periode heb ik een paar leuke overnachtingsadressen geregeld. Het is goed om relaxt en gezellig van start te gaan. Dat gaat het met Mariet zeker worden. Daarna zie ik wel. Dat klinkt nonchalant, maar dat is het minder dan het lijkt. Ik heb me redelijk voorbereid. Overigens geheel tegen mijn voornemen, ter elfder ure toch nog maar een lichtgewicht tentje gekocht (7ons) voor geval van nood. Bij het uitwerken van mijn planning kwam ik erachter dat me dat onaangename verrassingen kan besparen. Verder gaat de Gps mij overal zonder omwegen heenleiden. Ik heb gigantisch veel uren besteed om in die tablet werkelijk alles te stoppen wat me van nut kan zijn onderweg. Bij voorkeur offline; dat gaat me vast nog eens heel blij maken. Die mag me dus niet in de steek gaan laten. Natuurlijk neem ik nog gewoon ouderwets een routebeschrijving mee. Al met al kom ik wel aan meer kilootjes bagage dan anders. Apparatuur, powerbank, kabels e.d. wegen flink mee. Met tent en slaapmatje krijg ik het gewicht niet lager dan 11,5 kilo. Eigenlijk teveel; er komt immers ook nog water en eten bij. Aan kleding ligt het niet, want dat is minimaal. Ik zal blij zijn als ik de tent, slaapmatje en slaapzak kan lossen voor Italie, want mij is duidelijk dat het daar overbodig is. De zin om op pad te gaan verdringt al deze beslommeringen. Eenmaal op pad bestaan ze niet meer zegt mijn ervaring. Eindelijk wordt het zomer…naar letter en geest….