Vandaag Frankrijk ingelopen. Gespeurd naar een grenspaal; doch niets gezien. Helaas ook niet dat ene barretje wat er op mijn route van vandaag zou moeten zijn. Niet getreurd met nog een blikje cola in mijn rugzak. Van Olloy sur Viroin is het zo’n 25 km. Met 3 km omlopen werd het toch nog 28. De tropiese hitte was vandaag overigens redelijk te doen omdat ik de hele tijd in dichte bossen liep, volop schaduw. Ik ben onderweg helemaal niemand tegengekomen……wat een verlaten stuk land. Nu zit ik in een 19e eeuwse gite: klassiek en comfortabel. Leuke mensen. Ze hebben mijn wasje gedraaid en zo meteen mag ik aan tafel aanschuiven. Daarnet hebben we tv gekeken, want ik was hier te zien op de lokale zender! Jaja, zowaar geinterviewd op het marktplein van Rocroi in een issue over toerisme. Afgelopen week  samen met Mariet gelopen en ervaringen gedeeld. We hebben de laatste jaren vaker samen wat ondernomen en dat is altijd heel gezellig. Zo ook deze keer. De route door Wallonie deed in niets denken aan het arme deel van Belgie. De route langs de Meuse staat vol kastelen en rijkeluis huizen en landgoederen. De rivieroevers wisselden we af met routes bovenin de bossen. Met verrassend fraaie landschappen en uitzichten. Vlak voor Dinant overnachtten we in de abdij van Leffe bij de Norbertijnen.

Om in gepaste sferen te komen heb ik er de Vesper meegedaan. Ze boden ons een avondmaal, een bed en een ontbijt. Dat was een donativo meer dan waard. Sinds de 12e eeuw werd hier bier gebrouwen, maar dat komt tegenwoordig uit de fabriek in Leuven. De broeders hebben er nog inkomsten uit die ze besteden aan goede projecten, want Norbertijnen delen alles. Bijzonder om bij hen te kunnen zijn. Een andere nacht sliepen we in een voormalig Carmelitesse klooster. Ook bijzonder, hoewel commerciel van opzet. Gister was ik in een Centre Europeen, waar meestal jeugdkampen verblijven. Ik was in een groot gebouw helemaal alleen. Sleutel gekregen en goed geslapen. Voor niks, want het seizoen was eigenlijk net voorbij. Dit soort dingen maak je gewoon nooit mee als je geen pelgrimstocht loopt. Het is zo leuk om verrast te worden. Verder is het genieten van buiten zijn, mooie natuur, een contact hier en daar. Na vertrek van Mariet was het even wennen om zonder deelgenoot te zijn. Ik vergat prompt mijn wandelstok, wat me zeker een uur vertraging opleverde want ik moest hem natuurlijk wel ophalen!