Voordat ik in 1999 naar Mozambique werd uitgezonden volgde ik in Birmingham een pre-departure training van VSO. Ik vergeet nooit dat er bij elke opdracht in gestampt werd “ask the locals”. Deze wijze les pas ik nu in Frankrijk ook toe. Daardoor kwam ik bv te weten dat mijn beoogde adresje Chez Paulette in Sormonne niet meer bestond omdat de dame zou zijn overleden. Mooi om zoiets op tijd te weten, hoewel dat wel extra km’s lopen betekende eer een volgend adres zich aandiende. Maar dat contact was dan weer gelegd door de eigenaresse van de vorige gite. Zo gaat het eigenlijk allemaal vanzelf, want van die eigenaar kreeg ik ook een volgende tip…Twee adresjes al die niet in mijn gidsje staan. Bovendien volg ik zo een andere route omdat dat praktischer uitkomt en door andere lopers met andere gidsjes aanbevolen wordt: de Via Campaniensis. Inderdaad,er leiden vele wegen naar Rome hoewel ik vanaf Reims wel echt de Via Francigena wil volgen.

Overigens is het ask the locals niet altijd een succes:
De straatnaam die ik zoek kent niemand…
Of er is geen local te vinden om iets aan te vragen…
Of ik bedoelde nou net die andere brug dan die brug waar zij me naar toe sturen…
Eigenlijk moet ik steeds alles met elkaar combineren: locals bevragen, info van andere lopers verzamelen, Ben Teunissen zijn gids lezen en de gps op mijn tablet bekijken. Het is een kwestie van checken en nog eens checken. Deze notitie komt uit Bazancourt, wat dus eigenlijk niet op mijn route ligt😁