Vorig jaar heb ik eindeloos veel kaarsrechte kilometers gelopen in Spanje op de  romeinse routes van Zuid naar Noord. Maar hier in Frankrijk is het hetzelfde. Het begon met de aanlooproute naar Reims. Vanuit Bazancourt loop je 10 km pal op de kahedraal af.

Bij die kathedraal heb ik wat uurtjes zitten turen naar de meer dan 2300 beelden en de mooie glas in loodramen van o.a. Chagall. Reims is bekend vanwege de engel met de glimlach.

de lachende engel

Reims, de kathedraal in restauratie

En natuurlijk vanwege het feit dat in de 5e eeuw Clovis hier  katholiek werd en tot koning gekroond. Ook Lodewijk de Vrome en Karel VII werden hier gekroond. Heel gepast heb ik in Reims weer in een abdij geslapen, de St Sixte, en afscheid genomen van Thierry, die de route naar Santiago nam.
Inmiddels zit ik in Brienne -le-Chateau en heb wel even genoeg Voie Romaine gehad. Een paar dagen over de witte krijtgronden vol kiezelsteentjes  met een toenemend aantal blaren onder de voeten deden mij besluiten mijn voeten en lijf een dagje rust te gunnen. Sorry voor de onsmakelijke foto (verwijderd); het zijn typische lopersproblemen. Hoewel ik eerder dacht last te krijgen van knie en rug met die 15 kilo bagage,maar die geven geen krimp. Het lijf reageert eigenlijk altijd anders. Vorig jaar had ik helemaal geen blaren….Dat krijt is prima voor druiven en graan, maar niet voor de voeten. De afstanden zijn behoorlijk pittig en er was nagenoeg geen schaduw.

Onderweg is er bovendien niets te vinden aan eten of drinken. Ook niet in de dorpjes. Ik had wel mazzel met het weer: het was bewolkt en er was een beetje wind. In voĺle zon is het een onmogelijke route. De afgelopen dagen heb ik gelogeerd en gekampeerd bij boerenmensen. Heel bijzondere adresjes bij mensen, die alleen pelgrims herbergen.

Midden in de Champagnestreek in Trepail met champagne ontvangen in een chaotisch boerderijtje door een geweldig lieve oude dame. Ik kwam er Wim uit Antwerpen weer tegen en voor het eerst de Italiaan Andrea. Madame Jacqueminet kletste ons de oren van de kop, maar we hadden een geweldige avond.

welkom met champagne

Ze bleek ook de bezitster van de sleutel van het gotisch/romaanse kerkje en wist over elk detail een boel te vertellen. Jammer dat ik de meeste foto’s niet met mijn tablet gemaakt heb en nu niet kan laten zien hoe gezeĺlig het was. Ook in Coole en Balignycourt bij heel gastvrije mensen geweest. Het is er eten wat de pot schaft en al meehelpende heb ik zo een nieuw gerecht leren maken van doorgeschoten witlof. Je zou het niet verzinnen, maar je maakt daar een heerlijke stamppot van. De boeren werken nu zowat dag en nacht want er moet geoogst. En dat gebeurt met kolossale machines op deze vele hectares.

Wim (links)is gister (tijdelijk)afgehaakt. Zijn blaren waren zo groot en omvattend dat hij niet meer kon lopen. Vrienden van zijn ouders die in Troyes zitten hebben hem opgehaald om bij te komen. Als het goed is zal ik hem later wel weer ergens tegen komen. Hier in Brienne kwam ik zo ook Andrea weer tegen in de pelgrimsherberg. Die is in het jachthuis gevestigd wat bij het kasteel hoort. Een mooi pand met 2 geweien aan de voorgevel. Ik zit er nu alleen want Andre is vanochtend om 5 uur al vertrokken voor de volgende lange etappe naar Bar sur Aube. En ik rust vandaag gewoon uit in dit heerlijke oord. Als mijn voeten het goed vinden ga ik morgen verder. Het belooft in ieder geval een afwisselendere etape te worden. Ook heter!

Brienne is er trots op dat Napoleon Bonaparte in zijn jeugdjaren de ecole militaire hier volgde. Dus maar even een bezoekje gebracht aan het plaatselijk museum om wat geschiedenis op te frissen. De Duits-franse oorlog was niet niks en in 1814 is in deze regio flink gevochten tegen Pruisen en Kozakken.

Voor wie nog een zonnebloemschilderij wil maken hierbij een voorbeeld ter inspiratie. Dit ga ik vast nog veel vaker zien…..