Ik ben al gelijk van mijn zelfgemaakte planning afgestapt. In Pisa en Florence was zoveel te zien dat ik in beide steden  2 dagen gebleven ben. Bovendien was het zo bloedheet dat ik even moest acclimatiseren. De scheve toren heb ik gelaten voor wat ie is. Het angstvallig rondjes schuifelen van 40 jaar geleden liggen nog vers in mijn geheugen. Tegenwoordig kun je daar niet meer komen, zag ik. Alleen nog bovenop waar een hek is. Het Sacro Monumentale wat pas sindsdien toegankeljk is gemaakt voor publiek maakte veel indruk op me. In Florence had ik een hotelletje vlakbij de Santa Maria Novella. Ook een aanrader vanwege de prachtige fresco’s. In 1966 stond het water van de Arno daar 1,5m hoog, wat veel schade veroorzaakte. Ze laten er mooi zien hoe ze restaureren met natuurlijke extracten. Dit keer heb ik ook de koepel van de Dom beklommen om zo Bruneleschi’s wonder van de dubbele koepelwand van binnenuit te ervaren. En natuurlijk heb je bovenop een geweldig uitzicht. Ik heb zelfs ook nog de Campanile beklommen en de verfraaiingen van Giotto eens goed bekeken. Feitelijk ben ik overal geweest. Heerlijk om eens de tijd te nemen alles goed te bekijken. De stad leek me kleiner. Misschien komt dat omdat ik tegenwoordig een onvermoeibare wandelaar ben en mezelf heel snel kan orienteren.

Met enige vertraging aan de wandel gegaan en 2 etappes per bus overgeslagen om mijn planning weer op te pikken. 1000 m hoger lijkt het klimaat iets aangenamer, hoewel nog steeds heet. De routes zijn heel pittig;veel klimmen en dalen. De bosroutes zijn fijn vanwege de schaduw. Ik heb er nu 2 dagen opzitten en kan helemaal meevoelen hoe St. Franciscus thuis was in de bossen met de vogels en de dieren. Prachtige dennen en beukenbossen met dichte partijen varens. Vanochtend schrok ik enorm toen vlakbij een groot hert verstoord opsprong uit zijn varenbed. Wat later spurtten een familie wilde zwijnen voor mijn neus weg. Mensen kom je niet tegen. Vannacht sliep ik in het klooster van Camaldoli. Er zitten daar Benedictijne nonnetjes, maar de rest van t klooster dient als een retraiteoord. Plaatsen in de refter waren ingedeeld en ik heb de avond zeer aangenaam doorgebracht met 3 Italianen. 3 individuen die om uiteenlopende redenen daar waren, maar het waren alle 3 interessante mensen  met grote begeestering. Jammer dat ik niet alles kon verstaan. Ik was de enige wandelaar die avond, hetgeen als vanzelf veel respect afdwong!