La Verna is een plek hoog boven op een grote rotspartij waar Franciscus zijn stigmata ontving. Dwz dat hij op dezelfde plaatsen op het lijf wonden kreeg zoals Jezus die had op handen, voeten en hart. Ik ben te nuchter om te kunnen uitleggen hoe dat kon. Maar op die plek staat nu een uitgebreid kloostercomplex wateen echt bedevaartsoord is geworden. Op een Franciscaanse voettocht ontkom je er niet aan om dit alles te bekijken. Je kunt de grot in waar hij verbleef en natuurlijk zijn er allerlei memorabilia, en kapellen met veel blauw/wit keramiek aan de muur van della Robbia. Ik arriveerde er na een inspannende wandeling van 7 uur met meerdere steile klimpartijen van 1000m. Allemaal bossen, maar het laatste uur waren deze heel bijzonder. Van die oeroude sprookjes bossen waar alles met een dikke laag mos bedekt is.

Heel bijzonder om dan ineens onder aan die rots van Franciscus te staan. Als wandelaar kun je er slapen, wat ik prompt gedaan heb. Op een zaaltje met 13 bedden lag ik met nog 2 Italianen. Twee knappe jongens. Een had de hele wereld rondgereisd en als manager gewerkt maar nu bezig met een priesteropleiding. Wonderlijk hoe iemand zoiets kan besluiten. Er waren overigens nog heel veel meer gasten. Om voor mij onnavolgbare redenen werden wij strict gescheiden van deze ‘gewone’ pelgrims. Onze ontvangst was er niet minder om. Wij zaten in de mooiste kamer en de obers passeerden ons bij herhaling met lekkere dingen.

Morgen zit ik weer in een klooster,  dat van Sancepolcro. Vandaag had ik in mijn nieuwe lichtgewicht tentje van nog geen kilo willen kamperen. De weergoden vonden dat kennelijk geen goed plan. Op het eind van de middag ging het zo hard plensen dat ik mij genoodzaakt zag een hotelletje op te zoeken.