Bij Patagonie denk ik aan onafzienbaar lange rechte wegen door onbewoonde stoffige vlaktes met aan de horizon ruige bergpieken en metershoge ijsmuren. En nu komt het ervan om dat met eigen ogen én voeten te beleven. Het wordt een bijzondere tocht. Samen met achter-achter-neef (of zoiets) Stef, die in Buenos Aires woont met geliefde Carolina, ga ik een 2 tal trekkings doen in een van de mooiste gebieden op aarde. Eerst gaan we 5 dagen lopen door het Parque Nacional los Glaciares bij de Monte Fitzroy en daarna maken we een 9-daagse trekking door het Parque Nacional Torres del Paine. Mét volle bepakking: tent en eten mee voor onderweg. Dat is een ouderwetse uitdaging. Ik vlieg op Buenos Aires, van waaruit we met de auto zuidwaarts rijden langs de oostkust (o.a. Peninsula Valdez met walvissen, pinguins e.s). Ergens bij Puerto Santa Cruz San gaan we richting de Andes tot aan el Calafate, waar bergen en gletsjers op ons wachten. Na de trekkings crossen we terug over de historische Ruta 40, langs Bariloche tot aan Mendoza. Dan maken we het rondje rond door oostwaarts terug te keren naar Buenos Aires. Al met al zal het iets van 6000 km rijden zijn. Beetje veel, maar voor zo’n mooi plan heb ik dat wel over. Mogelijk schrijf ik niet vaak op mijn weblog. Ik denk dat er lang niet overal internetverbinding zal zijn. Veremos!