We vragen ons af waarom we uitgerekend nu in Italie zitten terwijl het thuis in het noorden zo’n prachtig weer is. Lena hoort dagelijks over de hittegolf in Zweden. In Nederland is het ook niet slecht. Hier is het koud en nat. Om te lopen is de temperatuur prima, maar die poncho zouden we liever niet hoeven te gebruiken. Het natte weer zorgde vandaag voor een complicatie. Nietsvermoedend liepen wij door de bossen richting Aquino toen we ineens voor een snelstromende rivier stonden. Volgens de boekjes van De Weg van de Franken en het Italiaanse basisboek van Monica d’Atti een droge bedding waar je geen woorden aan vuil hoeft te maken. Tja, nooit werd rekening gehouden met zoveel regenval als nu. We bekeken de rivierovergangen vanaf verschillende punten, maar zagen onszelf al met rugzak en al afdrijven. De rivier vol stenen gooien verwierpen we als ondoenlijk.

De GPS blijkt dan weer eens onontbeerlijk. Zo konden we een alternatieve route over een brug ontdekken. Edoch….terug, en kilometers om. Toch maar de moed verzameld. Een mazzeltje was dat er langs die route een barretje bleek te zijn terwijl het begon te stortregenen.

Soms zijn er ook hier mensen met een groot caminohart, die zelf een brug bouwen voor langslopende pelgrims.  Zoals de fameuze Enzo, die wij helaas niet thuis troffen.Wat betreft het vinden van de route moet gezegd dat op deze Via Francigena del Sud de GPS onontbeerlijk is. Ik had van tevoren alle tracks op de OsmAnd kaarten gedownload en die zijn een geweldig hulpmiddel. Weliswaar is de route bewegwijzerd, maar de bruine bordjes van de Via Francigena geven alleen verwarring. Daar deugt niet veel van. Er is ook een bewegwijzering met een vis als symbool. Die zijn goed zodat we nu achter de vissen aan lopen.

Als je er eentje mist vindt je helaas nooit meer een ander. Zonder GPS kom je er niet uit hier.

Na overnachtingen in de kloosters van de Cisterscienzer nonnetjes ( in Anagni en in Casamari),

Casamari: Suore Cistercensi della Caritá di San Bernardo

een Hollywoodachtig hotel in Ceprano zitten we nu in een houten huisje bij een manege zonder paarden. Elke dag wat anders!☺ Elke dag een verrassing!☺

We hebben al 6 dagen gelopen. De tijd vliegt. Ik was al bijna vergeten dat ik mijn buik vol had van Ryanair. Op dinsdag werd mijn vlucht zonder opgaaf van reden gecancelled. Ik ben een dag later vertrokken. Toen bleken er techniese problemen te zijn en vertrokken we 3,5 uur later. Leuke bijkomstigheid was wel dat ik daardoor in dezelfde vlucht terecht kwam als mijn broer en schoonzus uit den Bosch. Met RyanAir heb ik het overigens helemaal gehad.