Het weer zit niet mee. Op dit moment zijn we gestrand in een bar, wachtend op de bus die slechts 2x per dag langs komt. Hier zitten we droog en hebben eten, drinken, wifi. Het regent de hele dag en morgen ook volgens de voorspelling. Onze geplande route is niet te doen: steil omhoog, veel modderige graspaden, een riviertje zonder brug. We hebben geslapen in een pelgrimshuis in Buonalbergo, een dorpje hoog in de Apenijnen.

We gaan nu rechtstreeks met de bus naar Troia en slaan zo een paar andere hooggelegen dorpjes over, waar geen bus langs komt. Wij zijn jaloers op het mooie weer in het noorden. Verder alles o.k. met ons. Onze voeten zijn inmiddels flink gehard. De eerste week liepen we allebei behoorlijk wat blaren op, veroorzaakt door natte sokken en schoenen. Lena kon op een gegeven moment bijna niet meer vooruit door een pijnlijke zwarte nagel. Dat is allemaal verleden tijd. Een paar zonnige dagen doen wonderen!

In Benevento is de via Traianus begonnen bij de Arco Traianus. Deze Romeinse keizer uit de 2e eeuw was wellicht de meest sociale. Hij onderwierp ook zichzelf aan de wet (!) en voerde sociale voorzieningen in voor de armen. Tegelijkertijd breidde hij zijn rijk oostwaarts uit. Daardoor werd onder zijn heerschappij het Romeinse Rijk op zijn grootst. Benevento heeft ook een mooie Duomo uit de 8e eeuw met een prachtig (nieuw) interieur.

De Italianen langs onze route zijn opvallend behulpzaam en vriendelijk. Het lijkt wel alsof we elke dag geluksvogels zijn. Iedereen heeft gehoord van de Via Francigena hoewel we geen enkele andere wandelaar zijn tegengekomen. Jammergenoeg is de bewegwijzering met de visjes in Benevento opgehouden. Soms stoppen auto’s spontaan om een praatje te maken. Iedereen wil weten wat we aan het doen zijn en waar we vandaan komen. Italianen zijn verslaafde autorijders. Als we een stukje over een SS weg (strada statale) moeten lopen is dat met gevaar voor eigen leven. Dat zijn meestal smalle 2 baanswegen waar ze scheuren als gekken. Lena gaat dan voorop met haar rode hoedje, voor de zichtbaarheid.

Sinds onze start in Marino (door de vertragingen van Ryanair startten we niet in Rome maar daar) hebben we nog niet 1 buitenlandse toerist gezien. Dat is toch wel heel merkwaardig. We zijn al 2 weken onderweg. In ons pelgrimsonderkomen afgelopen nacht was er dan eindelijk 1 andere pelgrim: een Italiaanse vrouw. Na 2 weken de eerste!