De Adriatische zee

Eerder dan gepland zitten we te genieten van uitzicht op de Adriatische zee. Dat komt omdat het te heet werd om te lopen in de brandende zon zonder schaduw. Aangezien er geen enkele reden is om onszelf te bewijzen hebben we een stuk met de bus gedaan. In Bari hebben we een fijn B&B adresje gevonden met een fantastisch dakterras.

Hier is het echt toeristies. Vanaf Bitonto (25 km terug landinwaarts) komen we ineens toeristen/buitenlanders tegen. De sfeer is gelijk heel anders. Iedereen loopt in een soort vrijetijds kleding of jeans met gaten. Er zijn meer barretjes en restaurants en de prijzen zijn niet veel hoger dan in het binnenland. In Bari kun je heerlijk vis eten.

Zelfs het verkeer lijkt ons minder macho. Dit laatste zal zich nog moeten bewijzen komende dagen. Bari heeft een heel aangenaam en gezellig centro storico; een labyrinth van kleine straatjes vol wasgoed boven je hoofd.

Het is ook de stad van Sint Nicolaas. Hij ligt hier in de crypte van de Nicolaas kathedraal. Een mooie Romaanse kerk met Byzantijnse invloeden.

Sint Nicolaas komt eigenlijk uit Lycie in Turkije maar zijn stoffelijke resten zijn hier naartoe gevaren. Daardoor heeft hij ook Orthodox Christelijke volgelingen.

Onze B&B ligt vlakbij deze kerk. Eigenlijk treffen we alsmaar mooie slaapplekken. Ook in Bitonto logeerden we temidden van de historische bouwwerken. Die avond zaten we zelfs eerste rang op ons balkonnetje met uitzicht op de slotavond van een lokaal festival: lekkere muziek en goede sfeer. Van alle politieke verwikkelingen in Italie merken wij weinig. Op tv in een bar zie je geregeld nieuws, maar het lijkt of niemand er naar kijkt. En mijn Italiaans is te beperkt voor een echt gesprek. Wel eens geprobeerd, maar toen werd gelijk argwanend gevraagd of we journalisten waren…. Ik weet het meest van de Italiaanse crisis door gewoon de Volkskrant te lezen op de smartphone😕

Bitonto, kathedraal

Bitonto, kathedraal

Dit bericht werd geplaatst in Via Francigena del sud. Bookmark de permalink .