Na aankomst in Osaka gingen we gelijk met een bus door naar de oude hoofdstad Kyoto. De eerste beelden van Japan waren grauw, regen, overal beton en hoge flyovers. We werden daar niet erg blij van, wat overigens versterkt werd door een jetlag. Een verschil van 7uur is immers niet niks.

Vandaag daarentegen hadden we een fantastische zomerse dag met strakblauwe hemel. Die hebben we benut door te voet van tempel naar tempel te gaan langs het zgn. Filosofenpad. Vooral de japanse tuinen zijn een weldaad.

Met veel bewondering bekeken we zorgvuldig geknipte mossen, fraaie boomstronken en kunstzinnig aangeharkte zand- of steenfiguren. Tussendoor stuitten we op allerlei gebruiken waar we echt even aan moeten wennen: verwarmde wc brillen, keurig op je plek staan als je op de bus wacht, de codes en pasjes, het overgeorganiseerde e.d.

Vanavond gingen we in de wijk Gion, bekend van de geisha’s, op zoek naar wat te eten. Na veel gezoek belandden we ergens, waar we okonomiyaki aten. Dat bleek een gerecht wat ter plekke op een hete plaat bereid wordt. Iets met garnalen, beef, witte kool, ei, noedels, gedroogde visvelletjes en een saus. Toen alles fijngestampt werd in een kom wilden we ons er mee bemoeien. Zonde toch van die grote garnalen! Tja, dat was toch wel zoals het hoort en de garnalen bleven netjes gespaard. We moeten hier natuurlijk niet denken het beter te weten. Uiteindelijk werd het een soort hartige koek en het was heerlijk.