Waarschijnlijk hebben julie meer beelden gezien van de typhoon dan wij. Deze trok een stuk noordelijker over Japan dan waar wij zijn. De weergoden gunden het ons helaas niet om langs de 200.000 graven in Koyasan naar het mausoleum te lopen van de oprichter van de Shintosekte. Terwijl dat wel de reden is om Koyasan te bezoeken. Jammer dus. Op de dag van de typhoon viel ook hier alles in het water. In regenbroek en poncho heb ik me nog op het pad gewaagd, maar het was geen doen. De sfeer in het bos vond ik wel bijzonder indringend. De hoge bomen met al die graven van mensen die bergen en watervallen heilige natuurkracht toedichten gaf extra betekenis aan deze plek op deze dag.

We gaan nu naar Tanabe, waar we alle info krijgen over onze pelgrimsroute. De Japanners kennende zullen zij ons ongetwijfeld goed voorlichten over de toestand van het looppad. Maak jullie geen zorgen om ons.