Na een fraaie busrit door de bergen naar Tanabe aan de Westkust en vervolgens Takiiri-oji zijn we al twee dagen op het Kumano Kodo pad aan het lopen.

De dag na de typhoon was het weer gelijk opgeknapt. We hebben alsmaar stralende zon.

De eerste korte etappe was gelijk een goede testcase voor onze conditie. Het was flink zweten geblazen, want het pad ging steil omhoog over boomwortels en een soort van traptreden.

Als echte pelgrims verzamelen we stempels om uiteindelijk het dual pilgrim certifikaat te kunnen ontvangen. Dat kun je halen als je ook in Santiago de Compostella bent aangekomen. Langs de route staan kleine huisjes waar jezelf kunt stempelen. Dat is meestal bij een tempeltje (oji) of een bijzondere legendarische plek. Onderstaande foto is bij de start.

De route is werkelijk prachtig. Veel hoge naaldbomen, die kaarsrecht naar de hemel groeien.

Ook riviertjes met watervallen. Japanse esdoorns (nog niet in herfsttinten), een verdwaalde palmboom, en een stel superdikke cederbomen.

Er zijn leuke legendes onderweg zoals bv het verhaal van de gepensioneerde keizer die als een van de eerste de keizerlijke pelgrimstocht maakte en wel als jongetje op een paard en een koe.

We slapen in minshukus. Dat zijn traditionele particuliere adresjes. Fantastische ervaringen hebben we daarmee. Je slaapt op de grond op zgn futons. En het eten is zeer bijzonder.