Dual pilgrim

Wat hebben we veel gezweet afgelopen dagen. Er zitten heel wat lastige klimmetjes en steile afdalingen in de Kumano Kodo. We boffen enorm dat we het tot nu toe droog hebben gehouden. Zo te zien wordt dit pad met regen een grote glijbaan.

De natuur is overweldigend. De begroeiing is dichter en gevarieerder geworden, hoewel de hoge naaldbomen in het hele bosgebied bepalend zijn. De typhoon van zaterdag heeft in het bos voor de nodige ravage gezorgd en bepaalde routes zijn afgesloten: te gevaarlijk.

Erg ver omlopen hebben wij voor onze route echter niet hoeven doen. Vandaag zijn we in Hongu Taisha aangekomen; de plek waar veel Japanse pelgrims komen om dierbaren te gedenken of de goden aanroepen om wensen in vervulling te laten gaan.

Dit is nog niet het eindpunt van de Kumano Kodo, maar wel de plek waar we ons dual-pilgrim certifikaat in ontvangst hebben genomen. Een bijzonder moment.

Het is een van de 3 grote tempel plekken, die we aandoen.

We zijn inmiddels aanbeland in Yunomine Onsen, bekend van de heetwater baden. We hebben hier een pauze ingelast van een dag en prompt komt het water weer met bakken uit de hemel. Volgens de voorspelling zal dat ook morgen zo zijn. Dat komt enerzijds goed uit want met regen zien wij ons niet op deze paden lopen. Maar leuk is het natuurlijk niet.

Ik heb al eerder geschreven over gewoontes en cultuur in Japan. Je valt hier van de ene verbazing in de andere. Ik vergis me nog steeds in welke slippers je waar aan moet. Schoenen moeten natuurlijk altijd gelijk uit. Maar dan heb je slippers voor binnen en voor buiten. Met de slippers voor binnen mag je niet op het toilet. Daar staan weer anderen. Je bent dus de hele tijd bezig met het verwisselen van slippers.

Electronica is ook zo’n dingetje. Veel gaat automatisch met sensoren. Soms heel irritant. En voor van alles is een afstandsbediening. We hebben zelfs meegemaakt dat het bad begint te vertellen wat je moet doen!

Overigens zijn we onder de indruk van de beleefdheid en het respect wat Japanners tonen. Ook hoe schoon ze alles houden. Iedereen neemt zijn eigen troep mee. Er zijn nauwelijks vuilnisbakjes te vinden, maar dat is dan ook niet nodig!

Over de fantastische maaltijden en alles daar omheen schrijf ik morgen een stukje.

Dit bericht werd geplaatst in Azie, Japan. Bookmark de permalink .