Door corona maatregelen heen en weer geslingerd twijfelden Chantal en ik lang waar we dit jaar zouden gaan lopen. De eerste optie was Noord Oost Spanje; toen kwam Zuidelijk Frankrijk in beeld maar het is uiteindelijk Zweden geworden. Zweden staat bekend om de prachtige meren gebieden. Die gaan we de komende 3 weken verkennen. De avonden zijn er lang, de muggen al vertrokken en het ziet er naar uit dat we nog aangenaam wandelweer treffen. We hebben dit jaar geen zin om te vliegen. Het is slecht voor het klimaat en de alsmaar wisselende corona maatregelen maken het ook onaantrekkelijk. Het is de vraag of autorijden zoveel minder vervuilend is. Maar voordeel is in ieder geval dat we flexibeler zijn en meer in staat om de mooie plekjes in verschillende regio’s op te zoeken. Bovendien kunnen we nu eens een keertje meer meenemen. En dat is ook wel eens lekker!

In Duitsland nemen we bij Puttgarden het veer naar Rodby. Met 45 minuutjes zijn we dan in Denemarken, waarna we met een uurtje bij de lange Oeresundbrug komen om Zweden in te rijden. We hebben ons ingelezen op waar de mooiste natuurparken en wandelroutes zich bevinden. Al rijdend en wandelend hoppen we naar Dalarna. Dat is de regio in Midden Zweden, bekend om zijn idyllische meren, uitgestrekte wouden, en watervallen aan de rand van ruige, woeste bergen die de wildernis in het noorden markeren. Het is ook een interessant gebied qua historie en cultuur. Er zijn nog oude tradities te vinden in typisch Zweedse dorpen. De grote verlatenheid zoals we die 2 jaar geleden in Noorwegen meemaakten, ligt noordelijker. Voor deze reis is dat té ver.