Half november een weekje in de zon lopen is een waar genot. Dreigende Covid maatregelen hebben kennelijk veel Nederlanders hetzelfde doen besluiten, want ik hoor hier erg veel Nederlands op straat. Om daar aan te ontsnappen moet je in de buitenwijken zijn, merk ik. Ik loop elke dag een route van zo’n 15 a 20 kilometer. Een boekje met routes, musea, bezienswaardigheden en eettips is daarbij mijn leidraad. Het is een leuke manier om ook op plekken te komen die je anders niet zo gemakkelijk ontdekt.

Valencia bestond al voor de jaartelling en heeft een fraaie oude binnenstad met leuke straatjes, pleinen en tig kerken. Dat de belangrijkste pleinen momenteel op de schop liggen is jammer voor mij (Plaza de la Reina en Plaza de Mercado). Men lijkt bezig om de stad nog aantrekkelijker te maken voor nog meer toeristen. Dat is tenslot een belangrijke inkomstenbron.

De stad maakt een voortvarende indruk. Ik doorkruis de universiteitswijk en ben onder de indruk van de afmeting van de terreinen. Daar lijkt de Erasmuscampus niks bij. Ik zie grote nieuwbouwwijken met flats. Daar wordt voor gesloopt. Ook oude buitenwijken (zoals Benimaclet) komen aan de beurt. Niet iedereen lijkt overal blij mee te zijn. Muurschilderingen en spandoeken verraden soms een ander sentiment.

Valencia heeft altijd een waterprobleem gehad. Al meer dan 1000 jaar is er een watertribunaal actief om toe te zien op de watertoevoer en het gebruik ervan. Nog elke donderdag om 12.00uur precies komt vlg traditie dit tribunaal voor de kathedraal bijeen.

• 

• 

In 1957 zorgde de rivier de Turia voor een vreselijke overstroming. Daarop werd besloten het waterprobleem op een andere manier aan te pakken. De loop van de rivier de Turia werd verlegd! Wat een succes! De vrijkomende droge rivierbedding kon daardoor omgetoverd worden in een stadspark. Het is nu een fijne groene oase met voor iedereen wat. Je loopt onder een reeks bruggen door en er zijn niet alleen aparte paden voor wandelaars en fietsers maar ook voor hardlopers! Daar kan het Kralingse Bos niet aan tippen.

Trekpleisters zijn de architectonische constructies van Calatrava. Daar komt de hele wereld naar kijken. Het zijn dan ook uiterst ingenieuse gebouwen.

Toch ben ik zeker zo gecharmeerd van de oudere architectuur. Valencia heeft prachtige markthallen. Fraaie modernistische huizen in de wijk Eixample. Hoogtepunten zijn de kathedraal met zijn heilige graal en de Lonja, het voormalig kantoor van de zijdehandel.

Een stad die aan zee ligt heeft altijd extra aantrekkingskracht. Het brede strand is heerlijk om nog wat extra kilometertjes te maken. En achter de gelikte boulevard zijn er gelukkig nog een paar authentieke straatjes overgebleven….