10 jaar geleden liep ik in Spanje de Camino Primitivo. Het was een van de vele camino’s die ik in die periode toevoegde aan mijn trackrecord. De Primitivo start in Oviedo en eindigt, zoals alle camino,’s in Santiago de Compostella. Nu was ik op weg naar (achterneef) Stef die tegenwoordig een albergue runt in Pola de Allande (in Asturias)en besloot de etappe van Tineu naar hem opnieuw te lopen. Ik had ook bedacht om eens niet te vliegen maar de trein te nemen. Behalve dat dat inderdaad nog steeds een stuk duurder is moest ik er ook flink meer tijd voor uittrekken. Met trein, bus en te voet had ik er in 3 dagen kunnen zijn, maar ik heb er 4 dagen over gedaan. Deze langzame methode is een aangename manier. Vooral van de busritten langs de Noordkust heb ik erg genoten. En om na een lange bus-dag om 5 uur in de namiddag nog 15 km te lopen door bergen en bossen is geen straf. Wel fijn om net op tijd voor donker en het losbarsten van een hevig onweer op het slaapadres aan te komen. Het gaf me een zeer voldaan gevoel.

Het merkwaardige van een route opnieuw lopen is dat hele stukken niet bekend voorkomen. Zo hier en daar een uitzichtpunt, een stukje bos of een gebouw raakten aan mijn herinnering. Verder leek het alsof ik een nieuwe route liep en voelde me alleen op de wereld. Dit effect werd versterkt doordat ik helemaal niemand tegen kwam. Dat zal overdag ongetwijfeld anders uitpakken.

Nu ben ik dan bij Stef in zijn albergue. Hij is er in geslaagd om een bijzondere en sfeervolle plek te realiseren, waar velen zich over verwonderen. De deur staat altijd open en iedereen is welkom. In dit oude huis komt zijn uitgebreide verzameling snuisterijen van over de hele wereld goed tot zijn recht. Er is overal wat te zien. Aan creativiteit en inventiviteit geen gebrek. In het trappenhuis loop je langs muurschilderingen, aangebracht door vrijwilligers en pelgrims. Hij heeft 15 slaapplekken en vrijwilligers zorgen voor ontvangst, het schoonhouden en het eten. De geur van vers gebakken brood komt doir alle kieren. De filosofie is dat de pelgrim lekker moet kunnen uitrusten en dat er niets moet. Zelfs je was doet een vrijwilliger voor je. Stef heeft een groot internationaal netwerk waardoor hij vrijwilligers trekt van over de hele wereld. Vandaag zijn er 2 Canadese vrijwilligers vertrokken en momenteel is er een Roemeens meisje en een Hongaars meisje. Pelgrims kunnen hier slapen en mee-eten als ze dat willen. Ze betalen wat ze het waard vinden of kunnen betalen (albergue donativo).

De Primitivo is niet de gemakkelijkste route wat maakt dat je de meer ervaren wandelaars hier tegenkomt. Gister kwam een stel aan wat 38 km gelopen hadden. Helemaal op de laatste benen. Wat fijn dat ze hier 2 nachten mogen slapen om even bij te komen! Stef biedt met zijn albergue precies datgene wat een pelgrim, wandelaar of fietser nodig heeft.