Na 2 mooie droge loopdagen was het mooie weer alweer voorbij. Woensdag plensde het de hele dag en moesten we nogmaals een alternatief programma bedenken. In Guernika was dat niet zo moeilijk. Er is een interessant museum over het bombardement in aanloop naar WOll. Vreselijk hoe die stad daar in 3 uur tijd plat gegooid is door de duitsers in afstemming met Franco. Het schilderij van Picasso over deze gruwelijkheid kennen we natuurlijk allemaal. In Guernika staat er een mozaiek van.

Om in Guernika te geraken hebben we overigens zo’ n 20 km ons eigen pad gezocht met de GPS dwars door bossen en bergen. De bewegwijzerde Camino hadden we immers verlaten voor een route langs de kust.

Het werd een pittige dag met veel steil stijgen en dalen. Niet altijd over gemakkelijke paadjes en soms was het zelfs onduidelijk wat we aan het doen waren. Het laatste stuk was dermate glad, stenig en modderig dat ik er op onderuit ging. En toen stonden we voor een riviertje. Stef hield gelukkig het hoofd koel en vond een uitweg! Mijn conclusie: voortaan toch maar gewoon een een gebruikelijke route volgen.

Vanuit Guernica hebben we vervolgens de bus gepakt naar Bilbao. En ons door de regen niet laten weerhouden om te struinen door de oude stad. Tot we helemaal door en doornat waren. Wat jammer van onze laatste dag samen! We hebben zelfs nog een pelgrimsstempel gehaald in de kathedraal. Ook daar was zowaar een zwarte madonna te vinden. De katholieken hebben echt over de hele wereld aan geloofsuitbreiding gedaan.

In Bilbao heb ik afscheid genomen van Stef. Hij is naar zijn eigen hostel in Asturias doorgereisd en ik heb de trein naar Madrid gepakt. Met een tarjeta dorada kun je als gepensioneerde met 25% korting treinreizen in Spanje: een aantrekkelijke optie. Zo’n jaarkaart kost hier maar 6 €.

Hier is het tot zonsondergang lekker warm en op alle pleinen en straten een gezellige drukte waar je in Nederland alleen van kunt dromen.

In de oude stad wilde men kennelijk voor elkaar niet onderdoen als je ziet wat er allemaal voor kunstwerken op de toppen gezet zijn. In de nieuwe stad zoeken ze het meer in hoog, hoger, het hoogst a la Rotterdam.