Een weekje sneeuw hoort er de laatste jaren wel bij. De witte landschappen met blauwe luchten waar het op grote hoogte schone lucht inademen is, wil ik niet graag meer missen. Ook dit jaar ben ik met Nelleke op stap gegaan; opnieuw naar de Italiaanse Dolomieten waar de bergen grillig pieken. We hebben dit jaar het sneeuwschoen-wandelen ingeruild voor het minder intensieve sneeuwwandelen. Dat bleek een goed besluit. We hebben genoten van de wandelingen die de reisorganisatie dagelijks voor onze groep in petto had. Mijn rechterbeen/knie doet het tegenwoordig niet zo best meer. De beperkingen die me dat geeft vind ik bepaald niet leuk; ik moet er echt aan wennen. Natuurlijk heb ik mijn knie toch overbelast, waardoor ik de laatste dagen nog slechter uit de voeten kon. We waren met een busreis mee van Fital met als grote voordeel dat we ter plekke door de eigen bus naar diverse bestemmingen gebracht werden. Dat is heel comfortabel: bij een gondel uitstappen en dan naar de sneeuwvelden op 2000 m hoogte. Van daaruit waren altijd meerdere wandelingen mogelijk met onderweg gezellige hutten.

Van tevoren was ik wat sceptisch over de formule van deze reis: volle bus, oudere doelgroep. Maar deze groep was heel relaxed; de sfeer was prima; niets moest. Er ontstonden vanzelf groepjes die hun eigen gang gingen. De tweekoppige reisleiding én chauffeur waren fantastisch en zorgden dat alles op rolletjes liep met de nodige humor en info. Het verblijf in familiehotel Zum Löwen in Rodeneck, waar wij de enige gasten waren, verraste ons met extra’s zoals een wijnproeverij en een kneuterige kegelavond. Voor deze familie was niets teveel. Nelleke en ik hebben bijzonder genoten van de sauna achter in de tuin waar we ons na de koude buitendouche konden warmen bij een vuurkorf. Uiteraard alles tot in detail verzorgd door de eigenaar!