omzwervingen

Op de terugweg nemen we de tijd voor Kopenhagen. Daar is het smullen geblazen van het smorrebrod, deens gebak en pastry.

In stormachtig weer hebben we de hele stad doorgestruind. Het is een aangename stad met veel mooie maar erg dure Deense designwinkels. Aan architectuur is er ook genoeg te zien. Voor wie het weten wil: de vrijstaat Christiania bestaat nog steeds en lijkt verworden tot een vrijplaats voor drugs.

Gister wat kunst en cultuur opgesnoven met een bezoek aan het Kunstmuseum Luisiana met prachtige beeldentuin ( o.a. Henry Moore) en het huismuseum van Karen Blixen (bekend van Out of Africa).

Op mijn voettocht naar Rome in 2015 ontmoette ik Lena uit Goteborg. We liepen weken met elkaar verder met als resultaat dat we contact hielden en vervolgens ook nog eens van Rome naar de hak van Italie zijn gelopen. Het lag dus voor de hand om tijdens deze reis in Zweden haar op te zoeken. Lena blijkt prachtig te wonen, aan zee op een half uurtje buiten de stad. Het is een ontroerend warm onthaal geworden met champagne en heel veel verhalen en herinneringen.

Natuurlijk hebben we Goteborg ook doorkruist. De oude binnenstad doet ons denken aan St. Petersburg. Beetje Amsterdam ook. De stad bestaat dit jaar 400 jaar. Voor mij was het verrassend te ontdekken dat de kanalen hier ooit door de Nederlanders zijn aangelegd.

Er is ook een mooi kunstmuseum, wat een bezoek waard is.

De dagen hiervoor verbleven wij in Nationaal Park Tiveden. Helaas regende het en struinden wij als trollen/monnikken in onze regenponcho’s over gladde boomstronken en rotsen. We lieten ons niet ontmoedigen. De natuur is ook hier heel mooi, maar heel anders dan wat we al gezien hadden.

Het is koud maar de natuur in Nationaal Park Fulufjallet is wonderschoon. We zijn nu in het noorderlijkste park wat we aandoen op deze reis. De kleuren zijn sprookjesachtig, het landschap is erg stenig en tegelijk moerassig met een rijke biodiversiteit. Het is een taiga landschap. Het is er wijds en eenzaam. De Zweden blijken overal de zaakjes goed georganiseerd te hebben. De routes zijn goed gemarkeerd en in de moerassige stukken liggen loopplanken. In dit park hebben we ook een nacht in een hut geslapen. Het was er met 4 graden steenkoud en geen geluidje te bekennen. Zo’n verstild gebied is heel bijzonder.

In dit Nationaal Park ligt ook de hoogste waterval van Zweden: de Njupeskarsfall. We moesten hem ontdekken op het eind van de loopdag. Met onze zware rugzakken bleek de klauterpartij over hoge rotsen geen sinecure.

Eenmaal in Mora werd ons humeur getemperd door de weersverwachtingen. We hadden een trekking van 3 dagen langs de Siljansleden op het oog, maar er werd voornamelijk regen voorspeld. Uiteindelijk hebben we 2 nagenoeg droge dagtochten kunnen maken. Een heel mooie met een veelheid van besjes op de route. Zwoegend aangekomen op de top Hallbergsklacken stonden we in de mist te staren. Helaas. De tweede route liep vooral langs mooie oude historische huizen (Tallberg). Op de een of andere manier presteerden we het een paar keer om de route kwijt te raken. Als we aan de praat zijn zijn we kennelijk gemakkelijk afgeleid! OsmAnd heeft ons meer dan eens gered!

De echte regendag besteedden we aan museumbezoek en lekker lunchen in een restaurant aan het meer. Zo’ n wijziging levert natuurlijk altijd onvoorziene leuke dingen op. Hadden wij immers ooit gehoord van de ‘bekende’ schilder Anders Zorn? Nee. Ook had ik er geen idee van dat uitgerekend in Mora de boerenopstand begonnen is tegen de Deense overheersing.

Skane is een regio schiereilandjes aan de Westkust in het zuiden. Het zijn populaire vakantieoorden voor de Zweden. De kustwandeltochten zijn prachtig. Fenomenale uizichten op de zee (Kattegat). Kiezelstranden met schapen als er gras is. Hoge kliffen van rood graniet met strandjes, die vol gladde kiezelbollen liggen; grotten. Steigertjes in zee met aan het eind een trappetje, zodat je gemakkelijk kunt gaan zwemmen. De schuifelende witte badjassen verbazen ons al niet meer! We hebben zonnetje en windstil deze eerste dagen. Het kan niet beter. Maar sommige dingen zijn erg lastig. Het is een hele toer om een cafeetje of restaurant te vinden wat open is. Het vakantieseizoen is hier sinds half augustus voorbij, met als gevolg dat er heel veel dicht is. En als er een eetgelegenheid open is dan sluit die al uiterlijk 8 uur. De eerste 2 dagen vergisten we ons daar behoorlijk in. We stonden overal voor dichte deuren. Ook de supermarkt. Gelukkig maar dat we veel eten in de auto hebben en dat campings hier een keuken hebben. Zo werd het dus 2 avonden achter elkaar heel laat eten. We slapen op campings en daar is het super rustig. Ze hebben er prima voorzieningen. Gister hebben we een toproute gelopen van Torekov naar Bastad: 23,5 km. We moesten met de bus terug naar onze camping. We hadden uitgezocht waar en hoe laat de laatste bus zou gaan: 17.40. We hadden lekker gelopen en waren ruim op tijd bij de bushalte. Toen hoorden we dat je niet in de bus kunt betalen, maar dat je dat doet met een QR code op je mobiel. Hoe simpel kan het zijn? App downloaden, rit invoeren en betalen. Tja, dat gaat niet met een betaalkaart. Het moet met een creditcard. Wat een gedoe om dat op straat te doen. Natuurlijk lukte dat ook niet een twee drie. En toen was de batterij van de telefoon bijna leeg. Heel spannend of het zou lukken. Ja…net op tijd. In de bus gaf de scanner aan: ongeldig!! We hadden net zo goed gewoon in kunnen stappen, want nu hebben we waarschijnlijk ook illegaal meegereden. Nog zo’n soort verhaal: vanochtend wilden we alvast een camping boeken in Mora (800 km noordelijker) maar dat moet ook online. Je moet je registreren etc. Alles alleen in het Zweeds! Hij pakte de adresgegevens niet en het lukte niet. Bellen, chatten. Nee, het moet online. We werden er tureluurs van. Nu rijden we morgen gewoon op de bonnefooi daar naartoe. Het valt ons tegen dat er zo weinig in het Engels te lezen is. In dit hoog gedigitaliseerde land wordt het leven dan toch nog ingewikkeld. De vertaalapp biedt soms uitkomst. We troosten ons met de gedachte dat we heel snel Zweeds aan het leren zijn. Het voelt bijna als een cultuurschok.