omzwervingen

Na allerlei pelgrimsroutes gelopen te hebben in Frankrijk, Spanje, Portugal en Italie komt dit jaar een pelgrimsroute buiten Europa in beeld. Japan is dan wel niet katholiek maar er zijn wel degelijk een aantal pelgrimsroutes. Het wordt de Kumano Kodo op het schiereiland Kii ten zuiden van Osaka. Al meer dan 1000 jaar worden hier goden vereerd vanuit een mengeling van Shintoisme en Boedisme. Je kunt een zgn. dualpilgrim worden als je ook al eens naar Santiago de Compostella gelopen bent. In 2009 kwam ik daar aan na het lopen van de Camino Francès en daarna nog een paar maal als eindpunt van andere camino’s. Eigenlijk ben ik in meerdere opzichten reeds lang een dualpilgrim, vind ik. Die credencial in Japan ga ik dus halen.

Het voorstel om dit te gaan doen kwam van Agnes die ik ken van een Birmareis in 2011. Dat liet ik mij geen 2 keer zeggen. Het is een route waar ik al eens eerder over gehoord en nagedacht had. Dat het er nu pas van komt heeft te maken met de seizoenen. We kozen voor de herfst met zijn prachtige goudgele en rode kleuren. Het pad wat wij gaan lopen heet het Kumano Kodo Nakahechipad (roze kleur in het kaartje hierboven). Dit pad gaat door prachtige bossen; over stenige paden met mossige trappen; over bergen en langs watervallen. Onderweg zijn er belangrijke Boedhistiese tempels en Shinto heiligdommen uit ver vervlogen tijden. We slapen in traditioneel Japanse Ryokans en Minshukus en badderen in Onsen (minerale heetwaterbronnen).

We hebben het goed voorbereid, maar het is toch een spannende onderneming met zijn 2 in een land waar we de taal niet eens kunnen lezen. 

We hebben nog één keer een dag lekker kunnen lopen op de Kumano Kodo. We stonden te popelen om te gaan op die ene droge dag. Weer een tocht langs kleine heiligdommetjes, door hoge bossen en hier en daar mooie vergezichten.

Mijn trouwe Leki wandelstok, waarmee ik 11 jaar lang enkele duizenden kilometers heb afgelegd heb ik helaas ergens in Hongu Taisha laten liggen. Dat krijg je als je én op een plu én op een stok moet letten! Ik hoop dat de vinder er nog plezier aan beleeft. Geen nood overigens want het is hier niet moeilijk om een andere stok op de kop te tikken.

En route passeren we vele kleine gedenkplekjes voor pelgrims. Deze glimlachende Boddhisatva vonden wij een heel aandoenlijke.

Daarna hadden we weer een tempeldag op het programma: Nachisan. Helaas hadden de goden besloten dat het ook op deze tempeldag pijpenstelen moest gieten. Werkelijk onophoudelijk de hele dag. We hebben ons niet laten weerhouden, maar hebben niet alles kunnen doen wat we eigenlijk wilden. Heel jammer. We troosten ons met de gedachte dat we toch alle grote tempelcomplexen van de Kumano Kodo bezocht hebben.

Het weer is echt van slag, want normaal gesproken is oktober een mooie maand in Japan. Het is nu uitzonderlijk nat. Wij hebben gewoon pech. Voor de Japanners zelf is het natuurlijk ook niet leuk.

Onze reis zit er bijna op. Vanochtend vroeg in Kii Katsuura de grootste tonijn-visafslag van Japan bezocht.

Vanmiddag in de wereldstad Osaka per trein aangekomen en ons nog even ondergedompeld in het gewoel van de mensenmassa’s tussen de immens hoge gebouwen. Rotterdam is er niks bij.

Op de Umeda sky building ben ik met lift en roltrappen tot de 140ste verdieping gegaan. Je hebt er een fantastisch uitzicht over de stad. Beetje eng wel. Wie durft kan nog 5 verdiepingen hoger buiten gaan staan.

Over Manga hadden we al veel gehoord en gezien. Het is een hype om het leven voor te stellen als stripfiguurtjes met lieve kleine meisjes en knuffelige beestjes. In het vliegtuig zat ik naast zo’n meisje. Elke keer als er eten gebracht werd haalde ze uit haar tas een paar poppetjes tevoorschijn die ze voor de maaltijd zette. Vervolgens maakte ze er een foto van waarna het kennelijk het juiste moment was om zelf te gaan eten. Wat een bizar gedrag.

Onze plannen moeten we een beetje aanpassen, want het water komt met bakken uit de hemel. Zonde van onze tijd maar we kunnen niet anders dan ons erbij neerleggen. Desondanks hebben we met de bus het fraaie tempelcomplex bezocht in Shingu. Op een gegeven moment zei de buschauffeur dat we allemaal met de benen omhoog moesten! Er stond meer dan een halve meter water op de weg.

Wie van lekker eten en smaakbeleving houdt kunnen we Japan echt aanraden. Het is telkens weer een feest om een stuk of 12 gerechtjes voorgeschoteld te krijgen. Ik had nooit gedacht dat de sashimi, rauwe vis en vlees, zo heerlijk mals en smaakvol kon zijn. Elk gerechtje gaat gepaard met een apart sausje. Er is ook altijd een hotpot die aan tafel opgewarmd wordt.

Iedereen gaat aan tafel in de yukata, die overal op de kamer klaar ligt. Dat is een soort huiskimono, die we ook dragen naar de Onsen (badgelegenheid).

Een keer logeerden we in een minshuku van een Japanse meesterkok. Er waren nog 4 andere gasten. Door de gastvrouw werden we voor het eten in een echte kimono gehesen.

Het was allemaal heel feestelijk en superlekker. Ik zou hier een hele serie fotoos kunnen plaatsen van alle gerechtjes met hoe mooi en fijnzinnig alles opgediend wordt. De fijnproevers mogen mij er later om vragen!

Het enige waar wij niet zo dol op zijn zijn stukken tofu. Ook boekweitproducten vallen minder in de smaak bij ons. In een andere minshuku bleek de eigenaar daarin juist gespecialiseerd te zijn. Ter verwelkoming en bij afscheid blies hij op de schelp.

Wat hebben we veel gezweet afgelopen dagen. Er zitten heel wat lastige klimmetjes en steile afdalingen in de Kumano Kodo. We boffen enorm dat we het tot nu toe droog hebben gehouden. Zo te zien wordt dit pad met regen een grote glijbaan.

De natuur is overweldigend. De begroeiing is dichter en gevarieerder geworden, hoewel de hoge naaldbomen in het hele bosgebied bepalend zijn. De typhoon van zaterdag heeft in het bos voor de nodige ravage gezorgd en bepaalde routes zijn afgesloten: te gevaarlijk.

Erg ver omlopen hebben wij voor onze route echter niet hoeven doen. Vandaag zijn we in Hongu Taisha aangekomen; de plek waar veel Japanse pelgrims komen om dierbaren te gedenken of de goden aanroepen om wensen in vervulling te laten gaan.

Dit is nog niet het eindpunt van de Kumano Kodo, maar wel de plek waar we ons dual-pilgrim certifikaat in ontvangst hebben genomen. Een bijzonder moment.

Het is een van de 3 grote tempel plekken, die we aandoen.

We zijn inmiddels aanbeland in Yunomine Onsen, bekend van de heetwater baden. We hebben hier een pauze ingelast van een dag en prompt komt het water weer met bakken uit de hemel. Volgens de voorspelling zal dat ook morgen zo zijn. Dat komt enerzijds goed uit want met regen zien wij ons niet op deze paden lopen. Maar leuk is het natuurlijk niet.

Ik heb al eerder geschreven over gewoontes en cultuur in Japan. Je valt hier van de ene verbazing in de andere. Ik vergis me nog steeds in welke slippers je waar aan moet. Schoenen moeten natuurlijk altijd gelijk uit. Maar dan heb je slippers voor binnen en voor buiten. Met de slippers voor binnen mag je niet op het toilet. Daar staan weer anderen. Je bent dus de hele tijd bezig met het verwisselen van slippers.

Electronica is ook zo’n dingetje. Veel gaat automatisch met sensoren. Soms heel irritant. En voor van alles is een afstandsbediening. We hebben zelfs meegemaakt dat het bad begint te vertellen wat je moet doen!

Overigens zijn we onder de indruk van de beleefdheid en het respect wat Japanners tonen. Ook hoe schoon ze alles houden. Iedereen neemt zijn eigen troep mee. Er zijn nauwelijks vuilnisbakjes te vinden, maar dat is dan ook niet nodig!

Over de fantastische maaltijden en alles daar omheen schrijf ik morgen een stukje.