Mijn maag en darmen zijn weer op orde. Vandaag is het sukrobar. Dat is vrijdag oftewel de islamitische zondag. het feest van Eid is voorbij en tegelijkertijd is de verkiezingsstrijd losgebarsten. De staat van beleg is opgeheven, dus het mag nu. Vanmiddag ging ik een eind wandelen en zag overal CNG’s met megafoons mensen oproepen voor vergaderingen (zie foto). Die vergaderingen vinden nu (6 uur ’s avonds) plaats in de open lucht op kruispunten. Er zijn karrenvrachten plastic stoelen aangevoerd om het de luisteraar zo aangenaam mogelijk te maken. Om mijn flat heen hoor ik nu links en rechts speeches door megafoons schallen. Ik versta er niets van, maar het klinkt nogal opzwepend en mensen juichen en klappen om het hardst. Ik hoor toeters en bellen. Hier en daar roept ook een moskee om aandacht. Het is een herrie van jewelste. Ik had muziek aan op mijn laptop, maar tegen deze overmacht kan mijn laptop niet op.

De leuze over de weg bij het centrum van Khulna wil ik jullie niet onthouden; die vind ik wel treffend.