Vandaag zijn er nog 2 massagraven gevonden op het terrein van de Rifles in Dhaka. De waarheid komt stukje bij beetje boven tafel. Het aantal vermoorden is inmiddels de 80 gepasseerd. Daaronder bevinden  zich een paar soldaten maar de overgrote meerderheid zijn officieren en hogere legerofficials. Dat zij in zo grote getale daar aanwezig waren had te maken met de jaarlijkse festiviteiten die er woensdag plaats vonden. Hoeveel officieren er precies waren is niet duidelijk omdat zowat iedereen die dat kan vertellen vermoord is. Schatting is dat er iets van 170 officieren waren. Op dit totaal zijn er 31 gered. Een aantal is nog vermist. Het moet werkelijk een vreselijke slachtpartij geweest zijn. Er wordt naarstig verder gezocht naar meer massagraven. Gister en vandaag is er in het hele land jacht gemaakt op soldaten die het terrein ontvlucht waren. Bussen en ferrys werden overal doorzocht. Zo’n 200 in burgerkleren gevluchte soldaten zijn op deze manier aangehouden. Sheikh Hasina heeft haar amnestiebelofte aan de Rifles soldaten moeten nuanceren. Moorden mag niet; wie daar aan meegedaan heeft kan zijn straf niet ontlopen. Inmiddels heb ik van bekenden een andere theorie gehoord over de mogelijke achtergrond van het gebeuren. Zou allemaal waar kunnen zijn…..

Die theorie sluit het eerdere verhaal over lage lonen en corruptie niet uit maar werpt wel een heel ander beeld op het geheel. En die theorie heeft wel degelijk een politieke achtergrond.

De regering van Sheikh Hasina die twee maanden geleden op democratische wijze aan de macht is gekomen, heeft vorige maand aangekondigd dat ze alsnog de oorlogsmisdadigers uit de periode van de vrijheidsstrijd, gaat berechten (zie archief/oktober/historie) Alom wordt het als een schande gezien dat tot nu toe alle opeenvolgende regeringen sinds 1971 dit niet gedaan hebben. De meeste van deze oorlogsmisdadigers zijn bekende figuren en te vinden in de fundamentalistische partij Jamaat e Islami. Bij de verkiezingen hebben zij veel verloren (van 17 naar 2 zetels), maar het zijn mensen met invloed. De aangeklaagden mogen het land niet verlaten.  Bangladesh kent de doodstraf; de verwachting is dat deze oorlogsmisdadigers alsnog de doodstraf wacht. Het verhaal nu is dat deze oorlogsmisdadigers veel belang hebben bij destabilisatie van de nieuwe politieke situatie. Vanuit hun optiek hebben ze niets te verliezen. Er zou een kerngroep van zo’n 20 Rifles soldaten zijn gerecruteerd (het georganiseerde valt af te leiden uit het feit dat een groep muiters tijdens de moordpartij rode hoofddoeken droegen en dat hun optreden goed georganiseerd leek) met de bedoeling om de Bangladesh Rifles los te maken van het leger zodat de organisatie gemakkelijker te beinvloeden zou zijn voor destabiliserende activiteiten. Qua mankracht is de BDR groter dan het leger, maar het opleidingsniveau is veel lager. Vandaar dat de leiding van de BDRifles bestaat uit (goed opgeleide) legerofficials. Wie het land wil ontvluchten moet zorgen dat hij de medewerking van de Rifles heeft, want de eerste taak van de Rifles is immers de grensbewaking. Of de muiterij met deze afloop voorzien was is natuurlijk de vraag, maar de theorie klinkt niet ongeloofwaardig. Met een paar dagen wordt het wellicht  allemaal duidelijker. De regering heeft een onderzoekscommissie aan het werk gezet die binnen 7 dagen met een verhaal komt. Er wordt ook gewerkt aan een vorm van snelrecht voor de daders. De amnestiebelofte van Sheikh Hasina zorgde voor onrust binnen het leger: als een groot deel van de legertop wordt afgeslacht kun je dit niet ongestraft laten. Dat heeft ze snel begrepen en haar amnestiebelofte heeft ze dan ook snel genuanceerd. Overigens zijn er ook diverse verhalen van geredde officieren dat zij beschermd en geholpen zijn door de Rifles soldaten. Niet iedereen heeft meegedaan.