Dank,dank, dank voor alle verjaarswensen! Vanmiddag verrastten mijn collega’s mij met een verjaardagspartijtje. Om 4 uur gingen we met zijn allen naar de vergaderzaal, die voor de gelegenheid versierd was met ballonnen. Er was speciaal voor mij een taart gemaakt. Ik moest het doen met 4 kaarsjes er op. Iedereen was het er over eens dat het werkelijke aantal de taart zou doen verdwijnen onder de kaarsen. Ik ben hier wel overduidelijk de oudste! Er waren een paar speeches en ik heb zelf "lang zal ze leven" gezongen, want zij kennen geen verjaardagsliedjes. Verjaardagen worden hier niet gevierd; veel mensen kennen hun geboortejaar niet eens, laat staan de exacte dag. Wel erg leuk dat ze geprobeerd hebben zich te verplaatsen in mijn situatie!   

Volgens feestelijk gebruik moeten stukjes taart bij elkaar in de mond gestoken worden. Zij bij mij en ik bij hun. Hetzelfde gebruik zag ik eerder op de bruiloft van Nazma. Ik deed het met een paar mensen, want 25 stukjes chocoladetaart zou iets teveel van het goede zijn. Iedereen vond het vemakelijk en dat is dan waar het om gaat. Zoenen wordt hier niet gedaan; dat past niet binnen de moslimcultuur. En er is uiteraard ook geen ander drankje dan een glas water en een kop thee. Vervolgens kreeg ik nog een bloemstuk en een echte Bangladeshi handtas, gemaakt van jute. Geheel onverwacht had ik dus toch nog een echte verjaardag.

Verder heb ik het rustig gehouden. Ik ben nog steeds wat ziek en zag het niet zitten om me rot te moeten rennen voor boodschappen e.d. om zelf wat te organiseren. Sinds een week ben ik niet fit. Eerst had ik koorts en keelpijn. Toen bleef ik erg verkouden en nu loop ik met een blaffende hoest. Toen ik ook hartkloppingen kreeg leek het me tijd voor een dokters bezoek. Altijd goed om bloeddruk en hartslag te laten controleren, dacht ik zo.  Met Tania, een collegaatje, langs een kliniek. We troffen er een mannelijke dokter, die goed engels sprak. Achter een scherm was een tafel voor onderzoek. Toen ik dacht dat ik iets uit moest trekken werd me gemaand te liggen, gewoon met mijn sjaal om. Ik moest natuurlijk helemaal niets uittrekken. Hart en longen kun je kennelijk ook controleren met drie lagen kleding erover heen. Ik was bijna vergeten dat ik bij een moslimdokter was.  De deur van zijn kamer stond gewoon open en er kwamen nog wat nieuwsgierige medewerkers een kijkje nemen. Van privacy hebben ze hier nog nooit gehoord. Hoe dan ook, volgens hem heb ik een hart van een leeuw en mijn bloeddruk is optimaal. Fijn om te weten; maar ik ging wel de deur uit met een anti-allergie- en antibioticumkuur voor mijn luchtwegontsteking. Hoop dat dat snel gaat helpen.