Het was geen muiterij

De massaslachting die op 25 en 26 februari plaats vond onder de legertop heeft een ware shock teweeggebracht in Bangladesh. Meer dan 50 mannen van het hogere en middelhoge kader van het leger zijn, toen zij ongewapend waren, neergeschoten, met bajonetten bewerkt en gedumpt in massagraven en rioleringen. Dit alles gebeurde op het hoofdkwartier van de BDR= de Bangladesh Rifles= de grenswachten. Inmiddels wordt meer en meer duidelijk dat het geen muiterij was van de laag betaalde grenswachten. De leiders van de zgn. muiterij waren buitenstaanders in het uniform van de BDR.

De theorie, waar ik over schreef, lijkt deels (of misschien wel helemaal) waar te zijn. Waar aanvankelijk antipathie uitging naar het van corruptie betichtte leger is dat nu helemaal omgeslagen in alle lof voor het leger. De vermoordden hebben een soort staatsbegrafenis gekregen waar duizenden mensen aanwezig waren. Bangladesh ontwaakt nu langzamerhand uit een nachtmerrie. Het lijkt inderdaad een kleine groep van buiten af geweest te zijn die deze slachtpartij heeft geleid, met gebruik making van het sentiment van de lagere grenswachten. De onvrede over het salaris is er immers echt al lang. Maar dat rechtvaardigt niet wat er nu gebeurd is. Veel grenswachten hebben, ongetwijfeld, meegedaan. Wellicht niet aan het moorden, maar wel aan het overhoop halen van de huizen van de meerderen en het stelen van waardevolle spullen. Maar velen hebben ook niet meegedaan en hebben hun bazen beschermd. Verhalen van overlevenden dat ze 3 dagen in een mangat verstopt hebben gezeten en verborgen zijn gehouden door hun mannen omdat die niet wilden dat ze gedood zouden worden.

De jacht op de voortvluchtige groep en de "duivelse krachten"achter deze groep is geopend. Wrang is dat in de delegatie waar de Prime Minister tijdens de zgn. "muiterij" mee heeft gesproken ook deze nep-niet-grenswachten zaten. En het staat nu vast dat er op het moment van onderhandeling al een hoop militairen gedood waren. Sheikh Hasina rechtvaardigt haar amnestiebelofte die ze toen gaf met het argument dat ze op die manier veel meer doden wilde voorkomen. Ze moet toen al geweten hebben dat het om een moordpartij ging en niet om een muiterij.

Er zijn veel vragen waar mensen mee worstelen. In de hele vrijheidsoorlog in 1971 zijn 4 hoge militairen omgekomen. Dat zijn helden, die ten minste ergens voor gestorven zijn, zegt men hier. Maar waar zijn deze militairen voor gestorven?? Helemaal nergens voor. De vijand is onder ons. Deze week heb ik collega’s met tranen in de ogen gezien. Ze vinden het vreselijk en schamen zich Bangladeshi te zijn. Wat denkt de wereld wel niet van ons? Er zijn hier zoveel mensen die willen dat het land gerespecteerd wordt en zich ontwikkelt. Ze waren zo trots dat het land een goede koers had ingezet met vlekkeloze verkiezingen en een nieuwe democratische regering en nu dit!!! Ik voel echt met de mensen mee.      

Het is natuurlijk ook vreselijk als je een gewone fatsoenlijke BDRifles man bent. De Rifles hebben ineens de naam van alles wat slecht is: duivelse barbaren, onbetrouwbaar en niet loyaal aan overheid en land. De meeste grenswachten hebben daar niets mee van doen, maar voelen zich er wel op aangekeken. Iedereen moest binnen 24 uur zich melden en aan het werk; met gedecimeerde leiding. Sheikh Hasina heeft gesteld dat de naam van de Rifles niet kan blijven. Die is té besmet. Er wordt al gesproken over een andere naam en een mogelijke ontbinding van de Rifles.  Het zal nog een heel probleem zijn om de leiding met capabele mensen te bezetten. Er is echt een groot gat geslagen in het beschikbare kader. 

Dit bericht werd geplaatst in Bangladesh. Bookmark de permalink .