In mei heb ik met plezier de South Downs Way gelopen over de krijtrotsen van Zuid Engeland. En nu heb ik het in mijn hoofd gehaald om het pelgrimspad naar Santiago de Compostella te lopen. Niet dat ik zo religieus ben, maar het is zeker wel comtemplatief om lang onderweg te zijn op een route waarop duizenden mensen mij zijn voorgegaan, sinds eeuwen. Hiernaast zie je een copie van een kaart met pelgrimsroutes uit het jaar 951. In Utrecht staat een bordje met 2600 km naar Santiago. Daar heb je wel wat tijd en een goede conditie voor nodig. En beiden heb ik nu. Nu schijnt de beste tijd om deze pelgrimstocht te doen het vroege voorjaar te zijn. Ik kies voor de na-zomerse tijd. Al orienterend ontdekte ik dat 2010 een heilig jaar is in de Jacobus viering. Dat betekent dat er dan duizenden pelgrims extra de route in Spanje lopen; op naar de Jacobusdag op 25 juli in Santiago de Compostella. Het lijkt me niet zo aantrekkelijk om in file honderden kilometers door Spanje te lopen. Dus, bedacht ik, dat het beter is om het pad niet in een keer te lopen maar in delen.  Het Spaanse deel van de pelgrimstocht ga ik nu lopen en het franse deel, zo mogelijk, volgend voorjaar. Voor veel pelgrims wellicht een onaanvaardbare rare omgekeerde volgorde, maar ik zie er geen bezwaar in om het zo te doen. Ik loop nu het traject van St. Jean Pied de Port in de franse Pyreneeen naar Santiago de Compostella in Spanje. Dat stuk is iets van 800 km. Ik overnacht voornamelijk in de refugios die er speciaal voor pelgrims zijn. Deze hoef je niet te reserveren van te voren wat een groot gevoel van vrijheid geeft. Zo is het mogelijk om gaandeweg tempo en rustdagen te bepalen. Ik heb geen haast en zie wel wanneer ik terug kom!