We zitten hier in een hotelletje tegenover de Jokhang tempel. Dat is in het hart van de stad.  Zodra je buiten  komt gaan er drommen Tibetaanse pelgrims voor je neus langs. Allemaal in dezelfde richting, want ze lopen de Kora om de tempel heen en dat doe je altijd rechtsom. Het is een kleurrijk gezicht; de meeste mensen lopen in traditionele kledij en m.n. de vrouwen versieren  zich prachtig met de mooiste sieraden met koraal en turkoois. De hoofdtooi is ook iets bijzonders om naar te kijken. In de ene hand hebben ze een gebedsmolen en in de andere de gebedskralen. De Jokhang tempel is het oudste gebouw van Lhasa; gebouwd ter demping van een meer; feitelijk is de stad daar ontstaan in de 7de eeuw. Het was flink dringen om 9 uur  's ochtends om daar binnen te kunnen komen. Er zijn hier veel toeristen; niet veel westerlingen, maar Chinezen. Sinds hun welvaart toeneemt gaat ook hun toeristisch gedrag met sprongen vooruit. De aanwezigheid van de Chinezen als bezetter is overigens behoorlijk intimiderend. Overal paraderen de militairen met geweren in de aanslag tussen de pelgrims door de straten en midden op de straat zie je tentjes met politie en militairen. Zelfs op de daken zitten gehelmde schutters met walkie talkies. Vanaf het dakterras van ons hotel heb ik daar een goed zicht op.  Geen twijfel mogelijk of er sprake is van bezetting ja dan nee. Het is dreigender dan ik verwacht had. Natuurlijk lijkt het alsof iedereen gewoon zijn gang gaat maar ik heb geen idee wat er achter de schone schijn schuil gaat. Lhasa is behoorlijk uitgebreid met nieuwbouw; als ze zo door gaan is er over een aantal jaren slechts nog een Tibetaanse  minderheid over. Bepaalde delen van de stad zijn best luxe. Voor het Potala paleis is een oerlelijk groot Chinees plein gemaakt waar 's avonds een waterballet geshowed wordt. De Chinezen lijken er een soort efteling van te maken. Maar daar kwam ik niet voor. We proberen zoveel mogelijk van het culturele erfgoed te zien en iets te begrijpen van het Tibetaanse Boedisme. Dat laatste is nog niet zo eenvoudig. Er zijn zoveel Boedha's!!  De geschiedenis van de Dalai Lamas begin ik al aardig in beeld te krijgen. Dat lijkt me wat sneller te begrijpen. De toewijding van de Tibetanen is enorm. Het prosterneren is daarvan een bewijs; ze laten zich op de grond vallen met hun handen en kruipen dan naar voren. Vervolgens staan ze weer op en doen 3 stappen voorwaarts. Er zijn pelgrims die zo tientallen kilometers afleggen. Heel bizar.

We hebben uiteraard het beroemde Potala paleis bezocht. Overdag en 's avonds. Het is een indrukwekkend mooi gebouw. Veel tijd om het goed van binnen te bekijken kregen we niet: je mag er niet langer dan 1 uur rondlopen!  

Vandaag ook 2 monasteries hier in de omgeving bezocht: Deprung en Sera. Deprung is het klooster waar de Geelkapsekte (waar de Dalai lama van is) vandaan komt. We hebben vandaag o.a. een "debat" meegemaakt van monniken. Meer een ritueel dan een debat en vermakelijk om te zien hoe die pubermonnikjes fanatiek bezig zijn. We hebben ook gezien hoe kindertjes in het klooster gezegend worden (voor een goed en gezond leven) met  een zwarte streep op hun neus. Dit zijn een paar voorbeeldjes van de rituelen die we hier de hele dag meemaken.

Als wandelpoolers gaan we vanzelfsprekend overal te voet heen; we hebben geen noemenswaardige hoogteproblemen meer, hoewel we na elke steile trap bij een klooster nog wel lopen te hijgen. Ik denk dat dat zo blijft. In ieder geval is mijn conditie prima.