Chiangh Khongh is de grensplaats met Laos. Hier gaan we op de boot stappen naar Luang Prabang. Dat wordt twee dagen varen over de Mekong rivier. We hebben er zin in. We zijn hier vanuit Chiang Mai naar toe gereisd in een mini busje. Daar hebben we gisteren de verjaardag van de 84 jarige koning Bhumibol meegemaakt.Hij is eigenlijk vandaag jarig, maar dat wordt hier maar liefst 3 dagen lang gevierd. Het was net een soort koninginnedag: optredens van groepen uit de hele regio, veel eerbetoon aan de koning en vooral veel markt met allerlei frutsels met heel veel mensen op de been. In Chiang Mai hebben we onze 2 dagen wat anders besteed dan van tevoren bedacht; met name omdat ik last van had van wat darmproblemen. Dus we hebben geen trekking gedaan, zijn niet de berg opgegaan en niet naar de waterval geweest e.d. Rustig aan gedaan, maar toch aardig wat tempels gezien. We hebben vaststeld dat Thailand eigenlijk best redelijk welvarend is. Alles doet het: de wegen zijn goed; het openbaar vervoer is prima; de guesthouses zijn uitstekend en in het land voel je de nijverheid van de mensen overal om je heen. Wat je ook ziet is dat het toerisme hier lijkt te bestaan uit 2 doelgroepen: de twintigers die hier al backpackend rondtrekken om alles mee te maken wat er aan avontuurlijks geboden wordt en de alleenstaande oudere mannen. Deze laatste categorie zie je in gezelschap van een voor hen veel te jong Thais meisje of alleen aan een tafeltje in een guesthouse achter een laptop. Wat dat betreft lijkt het wel een verzorgingshuis voor oudere mannen hier. Ze laten zich graag verwennen, da’s duidelijk. Niet om aan te zien, wat ons betreft. Overigens laten wij ons plezier er niet door bederven en genieten met volle teugen.