Even tijd voor een ander verhaaltje.
Toen we aan het fietsen waren naar de vlakte der kruiken passeerden we een dorpje waar een merkwaardig ritueel plaats vond. Kleurrijk traditioneel uitgedoste meisjes op hoge goudkleurige hakjes; mooi opgemaakt; dik behangen met sieraden en getooid met grote hoofddeksels, versierd met belletjes en linten stonden op een rijtje met één hand balletjes te gooien naar iemand tegenover hen. Meest jongens, maar niet allemaal. De meisjes echt op zijn allermooist en de jongens heel gewoon. Het was zondag, dus dachten we dat het misschien daar mee te maken had. Toen we na 2 uur weer langs hetzelfde dorp fietsten stonden ze nog steeds balletjes naar elkaar te gooien. Een vreemd gezicht. Later vertelde een jongen in ons guesthouse dat het een gebruik betreft wat ze 2 weken per jaar voor 25 december doen. Je gooit een balletje naar een jongen die je leuk vindt en dan gaat het er om dat hij het balletje naar je terug gooit. O wee als dat niet gebeurt! Of deze uitleg de hele lading dekt weet ik niet, maar het had in ieder geval veel weg van een huwelijksmarkt.