Merhaba, goedendag! Dat is wat je hier de hele dag zegt.  Meer Turks komt er helaas nog niet uit mijn mond rollen. Maar de mensen zijn begripvol, heel aardig en alles komt altijd dik voor elkaar. Niet in het minst door het charmante organisatietalent van Herman. Tenslot spreekt hij ook geen Turks, maar het lijkt allemaal niets uit te maken als je leuk kunt tekenen en gewoon doet alsof iedereen Nederlands verstaat.

Dit deel van Turkije is prachtig. We lopen zo’n 6 a 7 uur per dag. Het is een pittige trail, dat moet gezegd. Beslist niet voor onervaren lopers. Ook geen route om op je eentje te gaan doen. Het gaat op en neer over veelal rotsige geitenpaadjes die waarschijnlijk binnen een jaar overgroeid zullen zijn door stekelige struikenbosjes, waar iedereen benen met grillige mozaiekpatronen aan overhoudt. Hier en daar best steil. De natuur is overigens op zijn mooist. Groen met overal boeiende oleanders en allerlei wilde bloemen waar ik de namen niet van ken. Heerlijk geurende kruidenbosjes oregano e.d. Olijfbomen natuurlijk en druiven in de knop. De uitzichten over zee met eilandjes, zijn wonderschoon. Zeker als je flink bezweet na lastig rotsgeklauter op de top een nieuw uitzichtpunt gewaar wordt. De eerste dag was het heet, maar nu een stuk koeler. Vannacht heeft t flink geregend. Tot nu toe 1 dag meegemaakt met flinke buien. Schuilen onder bomen bleek zelfs niks uit te halen. Als de weerberichten kloppen gaan we de komende 10 dagen alleen nog maar zon krijgen. Vandaag houd ik me gedeisd om mijn hielen te laten helen. Combinatie van klimmen/ dalen, vocht en het dragen van sportsokken was kennelijk niet ideaal. Hopelijk zijn de rode blaren morgen ingedroogd.

We zijn met zijn 8. Een leuke groep. Herman rijdt met een huurauto heen weer om alles te regelen en ons ergens onderweg te verrassen met limo en koek.  Elke ochtend maken we ons lunchpakketje klaar vanuit de kofferbak. Eind van de middag ploffen we neer op een terras waar ze bier hebben. Dat laatste is een voorwaarde! Avondeten doen we in een restaurantje. Ik ben al helemaal gewend aan t Turks ontbijt met olijven, tomaat en gefrituurde kaas/kruidenrolletjes. Het is sneu voor de Turken dat er zo weinig toeristen zijn. Voor ons als groep wel handig naturlijk omdat we zo gemakkelijk aan kamers komen. Het hoogseizoen is nog niet aangebroken, maar ze zeggen dat ze nu echt heel veel minder klanten hebben. Het is inderdaad in de dorpjes super rustig.